III SA/Po 919/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 7 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Koninie na uchwałę Rady Gminy Wilczyn z dnia 27 listopada 2025 r. nr XIX.127.2025 w sprawie przyjęcia Rocznego Programu współpracy Gminy Wilczyn z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie na rok 2026 postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Prokurator Okręgowy w Koninie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Gminy Wilczyn nr XIX.127.2025 z dnia 27 listopada 2025 r. w sprawie przyjęcia Rocznego Programu współpracy Gminy Wilczyn z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie na rok 2026. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, iż uwzględnił wszystkie zarzuty skargi, podejmując uchwałę nr XXV.177.2026 z dnia 17 września 2026 r. zmieniającą uchwałę zaskarżoną. Pismem z 5 października 2026 r. sygn. 3031-4.Pa.7.2026 strona skarżąca wskazała, że wobec zmiany uchwały zaskarżonej cofa swą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 60 P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Konsekwencją złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi jest obowiązek Sądu umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 P.p.s.a. W kontrolowanym postępowaniu Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.