III SA/Po 456/21

Dnia 22 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 czerwca 2021 roku sprawy ze skargi W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno – Skarbowego w P. z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dot. określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego za okres od stycznia do marca 2018 r. oddala skargę.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. o nr [...] Naczelnik W. Urzędu Celno-Skarbowego w P. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania [...] S. Sp z .o.o. od decyzji Naczelnika W. Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia [...] września 2020 roku . W toku postępowania stwierdzono następujący stan faktyczny. Decyzją z dnia [...] września 2020 r. o nr [...] Naczelnik W. Urzędu Celno-Skarbowego w P. określił spółce S. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrz wspólnotowego nabycia towarów za okres od [...] stycznia 2018 r. do [...] marca 2018 roku. Organ pouczył stronę o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] października 2020 roku, spółka wniosła o uzupełnienie decyzji, a organ postanowieniem z dnia [...] odmówił jej uzupełnienia. Postanowienie w tej kwestii doręczono spółce [...] października 2020 roku. W dniu [...] listopada 2020 r do organu wpłynęło pismo z dnia [...] listopada 2020 roku, w którym strona wniosła uwagi i zarzuty pod adresem postępowania [...] W dniu [...] grudnia 2020 roku Naczelnik [...]UCS w P. wezwał stronę do sprecyzowania charakteru przedmiotowego pisma. W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 skierowanym do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. spółka wskazała m.in. że nie jest podatnikiem akcyzy w rozumieniu art. 13 ustawy akcyzowej oraz ,że W. Urząd Celno Skarbowy nie ma właściwości rzeczowej do przeprowadzenia kontroli odnoszącej się do nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych. Wobec powyższego, organ uznał, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika W. Urzędu celno-Skarbowego z dnia [...] września 2020 roku upłynął 4 listopada- termin liczony od uprawomocnienia się postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji. Skoro zaś odwołanie nadane zostało w dniu 18 listopada uznać należy ,że zostało ono złożone po terminie. Strona pouczona o prawie do złożenia skargi na postanowienie organu o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania złożyła ją w tut. sądzie. W skardze podniosła ,że została błędnie uznana za podatnika akcyzy ,a prowadzenie postępowania i kontroli na takiej podstawie jest nielegalne i nieważne z mocy prawa. W uzasadnieniu strona podniosła, że wyroby którymi obraca nie są wyrobami akcyzowymi, ponieważ nie przemieszczają się ani na podstawie dokumentu e-Ad, zastępczego dokumentu e-Ad ani na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego UIDT. Ponadto skarżący podkreślił, że sposób opodatkowania olejów smarowych w polskim prawie akcyzowym w sposób oczywisty jest niezgodny z regułą unijnego prawa pierwotnego wyrażoną w art. 11- TofUE , która zabrania by polskie prawo podatkowe nakładało na podobne produkty Państw Członkowskich podatki wewnętrzne , które pośrednio chronią inne produkty tego państwa członkowskiego. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślić należy ,że istotą sporu jest kwestia zbadania legalności postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania ,a nie decyzji o określeniu skarżącej zobowiązania podatkowego z dnia [...] września 2020 roku. Skargę bowiem strona złożyła w terminie ustawowym 30 dni od otrzymania postanowienia z dnia [...] stycznia 2021 roku o sygn. [...]. Zaakcentowanie istoty sporu wymaga wyjaśnienia z uwagi na powtarzalność argumentów zawartych w środkach zaskarżenia spółki. Spółka żądając w skardze uchylenia przedmiotowego postanowienia wskazała inną sygnaturę sprawy , natomiast nie użyła argumentów jednoznacznie identyfikujących zaskarżenie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Jednakże pomimo szczegółowego zakreślenia przez organ przedmiotu skargi w odpowiedzi na skargę, strona w kolejnym piśmie procesowym już po uzyskaniu jej odpisu , konsekwentnie żądała uchylenia postanowienia organu wskazanego w odpowiedzi na skargę. Należy jeszcze wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a." Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przedmiotem sporu jest stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Należy zatem odpowiedzieć na pytanie, czy organy podatkowe zasadnie uznały, że skarżąca uchybiła 14 - dniowemu terminowi do wniesienia odwołania. Powyższą kwestię regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 223 § 2 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Z kolei w myśl art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Zaznaczyć przy tym trzeba, że w przypadku rozpoznawania skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania sąd nie dokonuje oceny merytorycznej decyzji organu pierwszej instancji, bowiem oceny takiej nie dokonuje też organ odwoławczy. Sąd kontroluje jedynie, czy organ odwoławczy prawidłowo uznał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jest poza sporem, że spółka S. decyzję z dnia [...] września 2020 roku otrzymała [...] października 2020 roku tj. odebrała w siedzibie organu (k.771 akt sprawy), jak również to ,że postanowieniem z dnia [...] października 2020 roku(ostatecznym od [...] października 2020r) odmówiono sprostowania tej decyzji. Odwołanie natomiast wpłynęło do siedziby organu dopiero [...] listopada 2020 roku (k 883 akt sprawy). Termin 14 dni od otrzymania decyzji upłynął więc zarówno o daty jej odbioru, a także odbioru postanowienia o odmowie jej sprostowania. Organ prawidłowo więc, z korzyścią dla strony przyjął, że ostateczny termin dla złożenia odwołania rozpoczął bieg , gdy ostatecznym stało się postanowienie o odmowie sprostowania decyzji, od której przysługiwało zażalenie ,z którego zresztą strona nie skorzystała. Co więcej,dążąc do rzetelnego wyjaśnienia sprawy ,organ w toku postępowania skierował do strony wezwanie w celu jednoznacznego doprecyzowania charakteru pisma , z dnia [...] listopada 2020 roku. Wobec treści odpowiedzi i w oparciu o zebrane materiały ,zwłaszcza zaś zachowane terminy, organ zasadnie przyjął, że strona w dniu [...] listopada 2020 roku złożyła odwołanie od decyzji dnia [...] września 2020 roku, jednakże w świetle treści art. 223 § 2 pkt 1, art. 12 § 6 pkt 2 i art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej było ono odwołaniem spóźnionym. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 151 Ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , skargę oddalił.