III SA/Po 392/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ś. na decyzję Lekarz Weterynarii z dnia 8 stycznia 2026 r., Nr [...] w przedmiocie wyznaczenia ogniska gruźlicy bydła postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 9 lutego 2026 r. T. Ś. wniósł skargę do tut. Sądu na decyzję Lekarz Weterynarii z dnia 8 stycznia 2026 r., Nr [...] w przedmiocie wyznaczenia ogniska gruźlicy bydła. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2026 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi, złożenia pełnomocnictwa udzielonego r. R. oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Strona skarżąca została pouczona o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia braków formalnych. Pismo zawierające powyższe zarządzenia zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 3 kwietnia 2026 r. (k. 63 akt sądowych). Termin do wykonania zarządzeń upływał zatem z końcem dnia 10 kwietnia 2026 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych i nie uiściła wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi, a jednocześnie pouczony o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że strona skarżąca, mimo skutecznie doręczonych wezwań w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi oraz nie uiściła należnej opłaty od skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.