III SA/Po 391/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia 3 kwietnia 2025 r. (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 maja 2025 roku M. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia 3 kwietnia 2025 r. (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Decyzja Inspektor Transportu Drogowego została doręczona skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2025 r. (k. 35 akt administracyjnych). Następnie skarżący nadał w dniu 26 maja 2025 r. (k. 10 akt sądowych) przesyłkę zawierającą skargę na powyższą decyzję. W odpowiedzi na skargę, przesłanej do tutejszego Sądu, organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na uchybienie terminowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego przekazanych tutejszemu Sądowi, przedmiotowa decyzja Inspektor Transportu Drogowego została doręczona skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2025 roku (elektroniczne potwierdzenie doręczenia – akta administracyjne). Ustawowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 12 maja 2025 roku. Skarżący natomiast wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu dopiero w dniu 26 maja 2025 roku (k. 10 akt sądowych – pieczęć na kopercie zawierającej skargę). W zaistniałym stanie faktycznym strona skarżąca wniosła skargę po upływie trzydziestodniowego terminu określonego ustawowo. Nadmienić należy, że skarżący został prawidłowo pouczony przez organ w decyzji z dnia 3 kwietnia 2025 r. o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Pomimo tego skarżący złożył skargę po terminie, nie zawierając w niej jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił przedmiotową skargę jako złożoną po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.