III SA/Po 353/23

Dnia 23 sierpnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2023 roku sprawy ze skargi A. G. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2018 roku wydanym w sprawie II SA/Po 65/18 postanawia: odrzucić skargę

A.G. pismem z 13 czerwca 2023 r. (data stempla pocztowego, k. 7) wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 20 czerwca 2018 r. o sygn. akt II SA/Po 65/18, wydanym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 16 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że żąda wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na tej podstawie, że wyrok został oparty na fałszywych dowodach. Zdaniem skarżącej nie było stosownych pomiarów. Na rozprawie skarżąca wniosła i wywiodła jak w skardze. Na pytanie Sądu skarżąca okazała pisma i dokumenty, które składała do sprawy zakończonej wyżej wskazaną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, a które jej zdaniem nie zostały zamieszczone w aktach i w konsekwencji nie zostały przesłane do Sądu. Skarżąca wyjaśniła, że pismo Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych skierowane do Urzędu Miasta i Gminy w P. pochodziło z 1987 r., a zdaniem skarżącej w aktach sprawy organ jak i Sąd w uzasadnieniu wyroku napisał, że pochodzi ono z 1989 r. Na pytanie Sądu skarżąca podniosła, że w tym piśmie nie zgadza się tylko data, natomiast informacje w nim zawarte zgadzają się. Na pytanie Sądu czy skarżąca uważa, że organ na podstawie przedstawianych przez nią dokumentów dokonał błędnej oceny, skarżąca podała, że jej zdaniem dokumenty, które przedkładała organowi nie zostały przez organ wzięte pod uwagę. Skarżąca wskazała, że już trakcie postępowania, które się toczyło przeglądając akta stwierdziła, że brakuje dokumentów, które składała. Skarżąca podniosła, że również do Sądu pisała, że brakuje składanych przez nią dokumentów. Zdaniem skarżącej organ celowo pominął składane przez nią dokumenty rozpoznając sprawę. Skarżąca podniosła, że również w sądzie przeglądała te dokumenty i wówczas również napisała, że nie ma w aktach sprawy dokumentów, które składała do organu. Skarżąca przedstawiła informację z rejestru gruntów z 6 marca 2009 r. z której wynika, że działkę nr 82 stanowi m. in. droga i grunty rolne, z czym skarżąca się nie zgadza. Skarżąca wskazała, że nie wiadomo kiedy ta droga została wpisana do ewidencji, a przez takie działanie organu naraża się ją na koszty, które powinny zostać jej zwrócone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlega odrzuceniu. Zgodnie art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m. in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie (art. 270 p.p.s.a.). Podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem określają art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. Zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (art. 272 § 2a p.p.s.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wznowienia postępowania jest zatem nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu Sądu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w p.p.s.a. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. Sąd nie może brać z urzędu pod uwagę podstawy niewskazanej w skardze o wznowienie postępowania. Skarżąca w skardze wskazała, że żąda wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego tej podstawie, że wyrok został oparty na fałszywych dowodach. Uznać zatem można, że wskazała ona jako podstawę wznowienia postępowania art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiący, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym. Podrobienie dokumentu oznacza, że został on sporządzony przy zachowaniu pozorów, jakby pochodził od innej osoby niż ta, w której imieniu został sporządzony. Przerobienie dokumentu oznacza natomiast nadanie mu innej treści niż pierwotna, to jest wpisaniu w jej miejsce innej lub poprawieniu istniejącej. Dokument pochodzi zatem od podmiotu sporządzającego go, jednakże treść zawartego w nim oświadczenia jest w pewnym zakresie zmieniona, zniekształcając zawarte w dokumencie oświadczenie (por.: postanowienie o sygn. akt I OSK 1/11 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA"). Niemniej jednak, restytucyjne przyczyny wznowienia postępowania określone w art. 273 p.p.s.a. mogą stać się podstawą wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego tylko wówczas, gdy odnoszą się do zdarzeń powstałych w tym postępowaniu, a nie w postępowaniu administracyjnym, w którym została rozstrzygnięta sprawa administracyjna (por.: wyroki o sygn. akt I SA/Wa 555/07 i II GSK 690/13 - dostępne w CBOSA). Podrobienie lub przerobienie dokumentu stanowi zatem podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego jedynie wówczas, gdy dowód z powyższego dokumentu został przeprowadzony w trybie art. 106 § 5 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądem, który wydał prawomocne orzeczenie będące przedmiotem skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego (por.: wyrok o sygn. akt I OSK 16/07 - dostępny w CBOSA). W postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym prawomocnym wyrokiem z 20 czerwca 2018 r. o sygn. akt II SA/Po 65/18 nie przeprowadzano dowodu z dokumentu na podstawie art. 106 § 5 p.p.s.a. Powołany przez skarżącą na rozprawie argument, że organ nie dołączał nadsyłanych przez nią dokumentów do akt sprawy nie jest zatem podstawą do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie do art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia, odrzuca skargę o wznowienie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 281 w zw. z art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.