III SA/Lu 768/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Głównego Inspektora transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie G. S. (dalej jako "skarżący") złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 stycznia 2017 r. W związku z tym, że skarga kasacyjna skarżącego nie zawierała wniosku o rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.), pełnomocnika skarżącego wezwano do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej poprzez złożenie ww. wniosku wraz z odpisem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy wynika, że w terminie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Pełnomocnik skarżącego nie złożył odpisu ww. wniosku dla strony przeciwnej. Skarga kasacyjna musi spełniać wymogi formalne pisma strony, określone w art. 46 § 1 p.p.s.a. oraz wymogi, o których mowa w art. 176 p.p.s.a. Natomiast na mocy art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Z przepisu art. 176 § 2 p.p.s.a. wynika, że wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej. Nieuzupełnienie ww. braku skargi kasacyjnej powoduje jej odrzucenie (art. 177a p.p.s.a.). Jak już wyżej wskazano, w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, nie złożył jednak odpisu dla strony przeciwnej. Brak odpisu ww. wniosku dla strony przeciwnej stanowi brak skargi kasacyjnej uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. Wniosek ten jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej. Zwrócić należy uwagę na przepis art. 182 § 2 p.p.s.a., z którego wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z powyższego wynika, że strona przeciwna ma prawo ustosunkować się do oświadczenia wnoszącego skargę kasacyjną o zrzeczeniu się rozprawy i zażądać przeprowadzenia rozprawy. Brak odpisu pisma zawierającego ww. wniosek lub oświadczenie stanowi zatem brak formalny skargi kasacyjnej i wpływa na możliwość realizacji uprawnienia strony przeciwnej. Podkreślić w tym miejscu należy, że sąd nie podziela linii orzeczniczej sądów administracyjnej, zgodnie z którą brak odpisu ww. pisma stanowi brak formalny tego pisma, a nie skargi kasacyjnej i w konsekwencji brak odpisu pisma zawierającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie nie stanowi braku uniemożliwiającego nadanie skardze kasacyjnej prawidłowego biegu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną.