III SA/Lu 21/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia: przyznać J. L. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

W złożonej skardze skarżący zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie z opłat sądowych. Na wezwanie referendarza skarżący nadesłał wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów finansowych. Skarżący wykazał, że on i żona są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku i utrzymują się z zasiłku z pomocy społecznej w kwocie [...] zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przedstawiona w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja materialna skarżącego uprawnia do uznania, że żądanie przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wraz żoną utrzymują się z niewielkiego zasiłku wypłacanego przez ośrodek pomocy społecznej, nie posiadają żadnych zasobów finansowych, ani majątku nieruchomego, który mógłby służyć pozyskaniu środków finansowych na opłacenie kosztów postępowania. Mając na uwadze wskazane okoliczności stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.