III SA/Łd 957/19

Dnia 7 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem pojazdu z drogi postanawia: odrzucić skargę. R. T.

A. S. w dniu 14 października 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem pojazdu z drogi. Skarżący wniósł jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Postanowieniem z 4 marca 2020 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 14 lipca 2020 r., sygn. akt I OZ 401/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny, podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wskazał, że w opisanych okolicznościach faktycznych nie sposób przyjąć, że uchybienie rocznemu terminowi, w którym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi był dopuszczalny, nastąpiło z uwagi na nadzwyczajną sytuację uniemożliwiającą działanie skarżącego w normalnym trybie, a zatem zasadne było odrzucenie wniosku jako niedopuszczalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie. Z akt sprawy wynika, że zakwestionowane rozstrzygnięcie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 kwietnia 2018 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 25 maja 2018 r. (piątek). Tymczasem skarżący wniósł skargę dopiero w dniu 14 października 2019 r., czyli po upływie ustawowego terminu. Sąd nie uwzględnił również wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu. R.T.