III SA/Łd 223/23

Dnia 7 września 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia WSA Małgorzata Kowalska, Protokolant asystent sędziego Agnieszka Chrzanowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2023 roku sprawy ze skargi K. H. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w Ł. z dnia 19 stycznia 2023 roku nr BDB.470.2.35.2023.OKS w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego oddala skargę.

Decyzją z 19 stycznia 2023 r. nr BDB.470.2.35.2023.OKS Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] w Ł., na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. w związku z art. 86 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 91 i art. 87 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.), w związku z § 11, § 12, § 13, § 14 § 15 ust. 1 i 2 oraz i 16 ust. 4 Regulaminu przyznawania świadczeń z funduszu stypendialnego dla studentów [...] w Ł. (zarządzenie nr 62/2022r z dnia 7 czerwca 2022 r.) Rektora [...] w Ł.), zarządzenia nr 9/2023 z 16 stycznia 2023 r. Rektora [...] w Ł. zmieniającego zarządzenie nr 80/2022 Rektora [...] w Ł. w sprawie wysokości dochodu na osobę w rodzinie studenta lub uczestnika studiów doktoranckich, uprawniającej do ubiegania się o stypendium socjalne oraz stawek poszczególnych świadczeń z funduszu stypendialnego w [...] w Ł.na rok akademicki 2022/2023 - po rozpatrzeniu odwołania K.H. od decyzji Komisji Stypendialnej [...] w Ł. z dnia 8 grudnia 2022 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania stypendium socjalnego - uchyliła zaskarżoną decyzję oraz przyznała K.H. świadczenie z funduszu stypendialnego w formie stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na semestr zimowy roku akademickiego 2022/2023 na okres 5 miesięcy, tj. od października 2022 r. do lutego 2023 r. w wysokości 1850 zł miesięcznie oraz odmówiła przyznania stypendium socjalnego w miesiącach marzec - czerwiec 2023 r. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Do Komisji Stypendialnej [...] w Ł. wpłynął wniosek K.H. o przyznanie świadczenia z funduszu stypendialnego w formie stypendium socjalnego na rok akademicki 2022/2023. Decyzją z 8 grudnia 2022 r. Komisja Stypendialna [...] w Ł. odmówiła wnioskodawczyni przyznania stypendium socjalnego na rok akademicki 2022/2023. Powyższą decyzję Komisja Stypendialna podjęła, działając na podstawie art. 86 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 87 i 88, art. 93 ust. 4 - 6 ustawy w związku z art. 104 i 107 k.p.a. oraz na podstawie § 14 i § 15 ust. 1 i 2 Regulaminu. Komisja powołała treść art. 93 ust. 4 - 6 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W odwołaniu od powyższej decyzji K.H. wniosła o uchylenie decyzji z dnia 8 grudnia 2022 r. i przyznanie jej świadczenia stypendialnego w formie stypendium socjalnego. Do odwołania dołączyła zaświadczenie z Biura Obsługi Studentów Politechniki [...] z 13 grudnia 2022 r., w którym podano informację o skreśleniu strony z listy studentów pierwszego semestru z powodu nieuzyskania zaliczenia pierwszego semestru do dnia 28 lutego 2016 r. Na semestr drugi w roku akademickim 2015/2016 wnioskodawczyni nie uzyskała wpisu. Zaskarżoną decyzją Odwoławcza Komisja Stypendialna uchyliła powyższą decyzję i przyznała skarżącej świadczenie z funduszu stypendialnego w formie stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na semestr zimowy roku akademickiego 2022/2023 na okres 5 miesięcy, tj. od października 2022 r. do lutego 2023 r. w wysokości 1850 zł miesięcznie oraz odmówiła przyznania stypendium socjalnego w miesiącach marzec-czerwiec 2023 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że miesięczny dochód na osobę w rodzinie studentki wynosi 33,33 zł miesięcznie. Natomiast w oparciu o przedstawione zaświadczenie z Politechniki [...] ustalono, że w październiku 2022 r. K.H. rozpoczęła 14 semestr studiowania, zatem spełniała przesłankę z art. 93 ust. 5 ustawy. W skardze K.H. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania stypendium socjalnego w miesiącach marzec -czerwiec 2023 r. i przekazanie sprawy Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w Ł.do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 93 ust. 1, ust. 4, ust. 5 i ust 6 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce polegające na błędnym założeniu, że przepisy te odnoszą się do okresu studiowania, a nie okresu, w którym student pobierał stypendium socjalne, czyli spełniał przesłanki pomocy finansowej i był beneficjentem tej pomocy, a także że do okresu studiowania na jednolitych studiach magisterskich wlicza się okresy studiowania na innych poziomach studiów, jak również na błędnym założeniu, że okres 14 miesięcy ograniczający czas przysługiwania stypendium socjalnego należy liczyć od momentu uzyskania świadczenia w postaci stypendium, a nie od momentu podjęcia studiów. - co miało wpływ na wynik postępowania, 2) naruszenie przepisów prawa ustrojowego poprzez nieposzanowanie jednej z podstawowych zasad demokratycznego państwa prawnego, wynikającej z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej niedziałania prawa wstecz (lex retro non agit) i art. 3 Kodeksu cywilnego poprzez przyjęcie, że przepisy ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2021 r. poz. 2232) mogą działać wstecz, co miało wpływ na wynik postępowania, 3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na niedopełnieniu przez organ obowiązków wynikających z art. 7 i art. 77 k.p.a. przez nierzetelne rozpatrzenie we wniosku materiału dowodowego i niezebranie wszystkich dowodów w sprawie, co miało istotny wpływ na wynik postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazał, że decyzja została wydana w części nieprzyznającej stypendium socjalnego bez uzasadnienia, jedynie domyślnie należy uznać, że organ przyjął, że łączny okres przez który przysługują świadczenia został wyczerpany, ponieważ semestr letni w miesiącach marzec- czerwiec 2023 r. jest piętnastym miesiącem jej nauki. Pogląd Odwoławczej komisji Stypendialnej nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach ustawy. Skarżąca podniosła, że 14 semestralnego okresu pobierania świadczeń socjalnych nie można wiązać z samym posiadaniem statusu studenta, oraz że należy odnosić go do rzeczywistego okresu, w którym student spełnia przesłanki otrzymania pomocy finansowej określonej w u.p.s.w.n. i jednocześnie jest beneficjentem tej pomocy. A także, że nie oznacza kolejnych po sobie semestrów, lecz dotyczy tylko tych semestrów, w których przysługuje stypendium socjalne. Nadto okres pobierania świadczeń rozpoczyna się z dniem przyznania pierwszego świadczenia socjalnego, czyli od semestru, w którym po raz pierwszy student otrzymał świadczenie socjalne. W ten sposób należy interpretować treść art. 93 ust. 5 ustawy. Skarżąca wskazała, że obecnie jest na 6 semestrze studiów medycznych. W trakcie studiów przyznano jej stypendium tylko raz, na semestr zimowy w roku akademickim 2022/2023. Wcześniej nie pobierała stypendium, dlatego okres przez który może korzystać ze świadczeń socjalnych wynosi jeszcze 13 semestrów. Skarżąca wskazał również, że przepisy weszły w życie 18 grudnia 2021 r. wobec powyższego nawet przy przyjęciu interpretacji Odwoławczej Komisji Stypendialnej, do okresu od którego należą się świadczenia socjalne należy wliczyć jedynie semestry z lat akademickich 2021/2022 (semestr zimowy) i semestr zimowy 2022/2023 (w sumie 2 semestry), a zatem prawo do stypendium socjalnego przysługuje jej jeszcze przez 12 semestrów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi jest decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialna [...] w Ł.z 19 stycznia 2023 r. nr BDB.470.2.35.2023.OKS uchylająca decyzję Komisji Stypendialnej [...] w Ł. z dnia 8 grudnia 2022 r. nr BDB.470.1.7292.2022.KS o odmowie przyznania stypendium socjalnego i przyznająca K.H. świadczenie z funduszu stypendialnego w formie stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na semestr zimowy roku akademickiego 2022/2023 na okres 5 miesięcy, tj. od października 2022 r. do lutego 2023 r. w wysokości 1850 zł miesięcznie oraz odmawiająca przyznania stypendium socjalnego w miesiącach marzec - czerwiec 2023 r. Sąd uznał, że wobec niestwierdzenia podstaw uzasadniających uchylenie kontrolowanej decyzji, skarga podlega oddaleniu. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organ zasadnie odmówił skarżącej przyznania wnioskowanego stypendium socjalnego za okres od marca do czerwca 2023 r. Podstawy i tryb przyznawania stypendium studentowi regulują przepisy art. 86 i następne ustawy z dnia 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.), dalej u.p.s.w.n. Zauważyć w tym miejscu należy, że ustawą z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2232, dalej ustawa nowelizująca,) dokonano istotnej zmiany ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Art. 93 u.p.s.w.n. dotyczący możliwości przyznania świadczeń oraz utraty prawa do nich zmieniony został przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r., zmieniającej m.in. ustawę z dniem 18 grudnia 2021 r. Przed nowelizacją art. 93 stanowił w ust. 2, że świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1- 4 i art. 359 ust. 1: 1) przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.), świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich. Student kształcący się równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymywać świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, tylko na jednym, wskazanym przez niego kierunku. Świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, nie przysługują studentowi posiadającemu tytuł zawodowy: 1) magistra, magistra inżyniera albo równorzędny; 2) licencjata, inżyniera albo równorzędny, jeżeli ponownie podejmuje studia pierwszego stopnia. (art. 93 ust. 2 i 3). Stosownie do treści art. 93 ust. 4 ustawy łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Łączny okres, o którym mowa w ust. 4, jest dłuższy o 2 semestry w przypadku, gdy student podjął jednolite studia magisterskie, których czas trwania określony w przepisach prawa wynosi 11 albo 12 semestrów (art. 93 ust. 5 ustawy). W myśl ust. 6 art. 93 do okresu, o którym mowa w ust. 4 i 5, wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1, w tym semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr. Z powyższego wynika, że ustawa nowelizująca dokonała istotnej zmiany okresu istnienia uprawnienia studenta do pobierania świadczeń z art. 86 i art. 359. Stosownie do art. 16 ustawy nowelizującej, tj. przepisu przejściowego - do przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w pierwszym semestrze roku akademickiego 2021/2022 stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Powyższe oznacza, że odnośnie semestrów 2022/2023 - którego dotyczy wniosek skarżącej z 28 października 2022 r. - należy stosować przepisy u.p.s.w.n. w brzmieniu nadanym przez ustawę nowelizującą. Tak też przyjęły komisje stypendialne rozpoznające wniosek skarżącej, bowiem w podstawie prawnej decyzji podały odpowiednie przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w wersji opublikowanej w Dzienniku Ustaw z 2022 r. poz. 574 ze zm. Stosownie do treści art. 86 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.n. student może ubiegać się o stypendium socjalne, zaś art. 87 u.p.s.w.n. stanowi, że stypendium socjalne może otrzymać student znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej. Ograniczenie możliwości przyznania stypendium ustawodawca uregulował w art. 93 u.p.s.w.n. W ust. 4 zawarto regulację, zgodnie z którą łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Skarżąca podniosła, że 14 semestralnego okresu pobierania świadczeń socjalnych nie można wiązać z samym posiadaniem statusu studenta, oraz że należy odnosić go do rzeczywistego okresu, w którym student spełnia przesłanki otrzymania pomocy finansowej określonej w u.p.s.w.n. i jednocześnie jest beneficjentem tej pomocy. A także, że nie oznacza kolejnych po sobie semestrów, lecz dotyczy tylko tych semestrów, w których przysługuje stypendium socjalne. Powyższe stanowisko skarżącej jest niezasadne. Nowelizacja z 18 grudnia 2021 r. zmodyfikowała regulacje ustalania okresu przysługiwania świadczeń stanowiąc, że wynosi on określoną ilość semestrów, bez względu na pobieranie świadczenia przez studenta. Wobec powyższego rację należy przyznać organowi. Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6 k.p.a. regulującymi zasadę praworządności - organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, tj. norm prawa procesowego obowiązującego w dacie orzekania oraz prawa materialnego z daty zaistnienia zdarzenia prawnego – w niniejszej sprawie złożenia wniosku. Powyższe obowiązuje także organy orzekające w niniejszej sprawie z mocy art. 86 ust. 2 u.p.s.w.n., który stanowi, że przyznanie stypendium oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej. Skarżąca będąc studentką III roku studiów Wydziału Lekarskiego, kierunek lekarski, studia stacjonarne jednolite magisterskie, złożyła wniosek w dniu 28 października 2022 r., żądając przyznania stypendium na semestry w roku akademickim 2022/2023. Z dokumentów załączonych przez organ wynika, że do okresu, o który mowa w ust. 5 art. 93 ustawy należy wliczyć skarżącej następujące semestry: - Inżynieria biomedyczna - Politechnika [...] Wydział Technologii i Edukacji - 1 semestr zimowy 2015/2016; - Chemia - Politechnika [...] - 7 semestrów (semestr zimowy i letni 2016/2017, semestr zimowy i letni 2017/2018, semestr zimowy i letni 2018/2019 oraz semestr zimowy 2019/2020 [dyplom]); -Technologia chemiczna – Politechnika [...]– 1 semestr letni 2019/2020; - Wydział Lekarski - [...] w Ł.- 5 semestrów (semestr zimowy i letni 2020/2021, semestr zimowy i letni 2021/2022, semestr zimowy 2022/ 2023). Zgodnie z brzmieniem art. 93 ust. 6 ustawy organ prawidłowo nie wliczył semestrów studiowania na Politechnice [...], które odbywały się równocześnie ze studiami na[...] w Ł., Wydziale Lekarskim. Z powyższego wynika, że skarżąca przekroczyła zarówno 12 semestr okresu studiowania, jak i 14 semestr okresu studiowania, określony w art. 93 ust. 5 u.p.s.w.n. Sądu podziela pogląd, że pojęciu "przysługuje", wobec braku definicji ustawowej, należy nadać powszechne rozumienie językowe i odnosić je do świadczenia, które zostało przyznane po spełnieniu wszystkich kryteriów. I takiej interpretacji dokonywał przed nowelizacją ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce. Jednakże nowelizacja art. 93 ustawy jednoznacznie ograniczyła czasokres, przez który to prawo przysługuje (do 12 semestrów, ewentualnie 14 semestrów dla jednolitych studiów magisterskich), wiążąc ten czas z okresem samego studiowania jako podstawowej przesłanki ustawowej i związanego z nią uprawnienia do ubiegania się o świadczenia, z którego student może korzystać. Powyższe stanowisko potwierdza analiza uzasadnienia do ustawy nowelizującej, opublikowanego na stronie internetowej Sejmu RP, druk nr 1569, Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw. Na stronie 4 tego uzasadnienia wskazano, że: "Celem wprowadzenia zmiany w art. 93 ustawy jest zróżnicowanie okresu przysługiwania świadczeń dla studentów w zależności od czasu trwania studiów, a także doprecyzowanie sposobu ustalania tego okresu. Obecnie okres przysługiwania świadczeń wynosi 6 lat, niezależnie od okresu trwania studiów. Proponuje się wprowadzenie regulacji przewidującej przysługiwanie świadczeń maksymalnie przez łączny okres do 12 semestrów, w tym w przypadku studiów pierwszego stopnia – do 9 semestrów, zaś w przypadku studiów drugiego stopnia – do 7 semestrów. Jednocześnie w ust. 2 proponuje się utrzymanie dotychczasowej zasady, zgodnie z którą poszczególne świadczenia przysługiwały tylko na jednym kierunku studiów – w przypadku równoczesnego kształcenia na kilku kierunkach, przy czym pozostawia się do wyboru studenta, na którym kierunku będzie otrzymywał poszczególne świadczenia. W przypadku jednolitych studiów magisterskich, które zgodnie z przepisami prawa trwają 11 albo 12 semestrów, proponuje się wydłużenie okresu przysługiwania świadczeń o 2 semestry. Zmiana ta korzystnie wpłynie przede wszystkim na wsparcie kształcenia na kierunkach medycznych trwających zazwyczaj 6 lat. Przepis w zaproponowanym brzmieniu zapewni studentom tych kierunków, analogicznie do przypadku studentów kształcących się na studiach trwających do 5 lat, możliwość pobierania stypendiów i zapomóg do czasu ukończenia studiów, także w przypadku wydłużenia okresu ich trwania o rok, np. w związku ze skorzystaniem z prawa do urlopu od zajęć. Ponadto - w celu usunięcia wątpliwości interpretacyjnych i ujednolicenia sposobu ustalania przez uczelnie prawa studentów do świadczeń – proponuje się doprecyzowanie okresów przysługiwania świadczeń przez wskazanie wprost, że do okresów przysługiwania świadczeń wliczają się wszystkie semestry studiowania, z wyjątkiem kolejnych studiów pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. Wyrażenie "rozpoczęty semestr" występujące w tym przepisie należy traktować jako pełny semestr, bez względu na to, czy kształcenie trwało przez okres całego semestru czy krócej. Zgodnie z intencją projektodawcy nie będzie miało znaczenia, czy kształcenie trwało miesiąc czy dłużej (...)". W tym miejscu, jeszcze raz należy wskazać, że odnośnie przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 u.p.s.w.n., art. 16 ustawy nowelizującej przewidział możliwość stosowania przepisów ustawy zmienianej w brzmieniu dotychczasowym w pierwszym semestrze roku akademickiego 2021/2022. A zatem wyłącznie w tym zakresie ustawodawca nie posłużył się zasadą bezpośredniego działania nowej ustawy polegającej na tym, że od chwili wejścia w życie nowych norm prawnych należy je stosować do stosunków prawnych (zdarzeń, stanów rzeczy) danego rodzaju niezależnie od tego, czy dopiero powstaną, czy też powstały wcześniej przed wejściem w życie nowego prawa, lecz trwają nadal w czasie dokonywania zmiany prawa. W związku z powyższym, wbrew zarzutom skarżącej, przyznawanie świadczenia socjalnego w roku akademickim 2022/2023 podlega reżimowi ustawy w wersji zmienionej. Brzmienie art. 93 ust. 4 u.p.s.w.n. jest jednoznaczne i konkretne. Treść tego przepisu nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych i tym samym chybiony jest zarzut skarżącej, że podobnie jak miało to miejsce przed wspomnianą nowelizacją -okres, przez który może korzystać ze świadczeń socjalnych wynosi jeszcze 13 semestrów. Skoro więc - jak wynika z akt administracyjnych - skarżąca ukończyła już z upływem semestru zimowego roku akademickiego 2022/2023 14 semestr studiowania, to zasadnie organ odmówił przyznania wnioskowanego stypendium socjalnego za okres od marca do czerwca 2023 r. Z powyższego wynika, że, wydając zaskarżoną decyzję o przyznaniu skarżącej stypendium socjalnego na semestr zimowy w roku akademickim 2022/2023 na okres 5 miesięcy i odmawiając przyznania tego stypendium w miesiącach marzec – czerwiec 2023 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] w Ł. prawidłowo zastosowała ww. przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił. AM