III SA/Kr 23/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Rektora Akademii z dnia 18 października 2012 r. znak [...] postanawia I. odrzucić skargę, II. odmówić skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym.

A. S. wniosła pismem z dnia 06.12.2012r. skargę na Rektora Akademii, przy czym ze względu na nieprecyzyjną treść skargi została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności bądź do wskazania określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, ewentualnie czy skarży bezczynność lub przewlekłość Rektora Akademii (wezwanie z 04.02.2013 r.). Skarżąca wskazała w piśmie z dnia 14.02.2013 r., że skarży "decyzję z dnia 18.10.2012 r.", która ma być odpowiedzią na jej wniosek z 08.10.2012 r., a generalnie bezczynność Rektora w niedopuszczeniu jej do studiowania na Akademii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie śródków zaskarżenia, względnie o oddalenie, przedstawiając szeroko działania Rektora w sprawie starań skarżącej o reaktywację na studia stacjonarne i niestacjonarne Akademii. Skarżąca wniosła w toku postępowania w dniu 04.02.2013r. wniosek przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, który został rozpoznany zarządzeniem Referendarza Sądowego z dnia 07.06.2013r. pozostawiającym wniosek bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego wniosku (niewskazanie informacji o przedmiocie zaskarżenia). Skarżąca wniosła skutecznie sprzeciw od ww zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga A. S. podlega odrzuceniu z uwagi na niedopuszczalność skargi w rozumieniu przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.). Pismo Rektora Akademii z dnia 18.10.2012r. nie stanowi bowiem decyzji, postanowienia, aktu lub innej czynności, na którą przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 p.p.s.a. Na podstawie akt administracyjnych sprawy ustalono, iż pod datą wskazaną przez skarżącą znajduje się pismo Rektora Akademii stanowiące odpowiedź na pismo skarżącej z dnia 08.10.2012r. i informujące, iż na jej wszystkie dotychczasowe pisma w sprawie jej statusu jako studenta udzielono wyczerpujących odpowiedzi. Wobec powyższego Sąd orzekł w pkt I na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W pkt II Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 247 p.p.s.a stanowiącego, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona (por. J. P. Tarno, Komentarz do art. 247 p.p.s.a., źródło LexPolonica Maxima). Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. będzie zachodziła przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 247 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., LEX 2011, a także powołane tam orzecznictwo, jak również postanowienie NSA z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 83/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga wniesiona na postanowienie organu I instancji jest zatem skargą oczywiście bezzasadną.