III SA/Gd 479/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 27 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami skarżący M. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został w żaden sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że badając wniosek o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji sąd administracyjny nie bada zasadności samej skargi, a więc tego, czy zaskarżona nią decyzja jest prawidłowa, lecz ogranicza się jedynie do ustalenia, czy jej wykonanie może nieść ze sobą skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z ugruntowanej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 października 2011 r.; sygn. akt I FSK 1427/11; z dnia 11 września 2013 r.; sygn. akt I FZ 370/13; z dnia 2 lutego 2016 r.; sygn. akt II GZ 12/16; z dnia 9 lutego 2016 r.; sygn. akt II GZ 35/16; Centralna Baza Orzeczeń Sadów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać bowiem mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku jest jednoznaczny z niepowołaniem zdarzeń, możliwych do wystąpienia w wyniku wykonania decyzji, które mogłyby spowodować wystąpienie przesłanki niebezpieczeństwa "wyrządzenia znacznej szkody" lub "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w powołanym powyżej przepisie. Przenosząc powyższe rozważania w realia rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że we wniosku o udzielenie tzw. ochrony tymczasowej zaniechano uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stan ten uniemożliwia Sądowi dokonanie ustalenia, czy brak wstrzymania zaskarżonej decyzji będzie skutkował powstaniem następstw, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy.