I OZ 619/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Go 4/18 odrzucające skargę T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r. odrzucił skargę T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z powodu jej nieopłacenia. Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. wezwano stronę skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 10 stycznia 2018 r. poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 48 i 50 akt sprawy). Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 52 akt sprawy). Sąd podał, że dopiero w dniu 27 kwietnia 2018 r. na konto bankowe Sądu wpłynęła kwota 200 zł, zatem po terminie, który upłynął w dniu 26 kwietnia 2018 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, że mamy do czynienia z nadmiernym formalizmem. Wskazano, że – zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego – samo wykonanie dyspozycji przelewu elektronicznego w terminie stanowi zachowanie terminu do uiszczenia opłaty, nawet jeśli zostanie zaksięgowana po terminie, pod warunkiem, że na koncie znajdują się odpowiednie środki. Wobec tego – w ocenie skarżącego – odrzucenie skargi stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej p.p.s.a.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z treści przytoczonych regulacji wynika, że bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenie wpisu od skargi skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia. Rację ma skarżący w zażaleniu, że przy ustalaniu terminu dokonania opłat w drodze przelewu, istotna jest data złożenia dyspozycji, zaś jego realizacja ma znaczenie drugorzędne. Stanowisko to wynika bowiem z utrwalonej linii orzeczniczej, w której ustalono, że za datę uiszczenia opłaty sądowej dokonanej za pomocą przelewu, uznaje się dzień przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający posiada rachunek, pod warunkiem, że na rachunku tym znajduje się wystarczająca ilość środków pieniężnych, niezbędnych do realizacji zlecenia (por. postanowienia NSA: z dnia 17 września 2012 r., II FSK 1916/12, z dnia 24 listopada 2011 r., I GSK 1503/11, z dnia 6 marca 2013 r., I GSK 189/13, publ. CBOSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z taką jednak sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego podniósł, że w terminie uiszczono wpis od skargi. Tymczasem w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego, że dyspozycja przelewu w kwocie 200 zł tytułem wpisu sądowego została zlecona w dniu 26 kwietnia 2018 r. Pełnomocnik skarżącego złożył jedynie wydruk zrealizowanej operacji bankowej, gdzie wskazana jest wyłącznie data 27 kwietnia 2018 r. jako data obciążenia rachunku wpłacającego, autoryzacji przelewu, rozrachunku na koncie, operacji przelewu i zaksięgowania kwoty 200 zł. Skoro zatem istotna jest właśnie data zlecenia przelewu wpisu sądowego na rzecz Sądu, a takich dokumentów pełnomocnik skarżącego nie przedstawił, co oznacza, że nie wykazał, iż dyspozycja przelewu została wydana w dniu 26 kwietnia 2018 r., to uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo skargę odrzucił jako nieopłaconą w terminie, pomimo prawidłowego wezwania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.