III SA/Gd 211/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. oraz D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

B. K. oraz D. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 stycznia 2021 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 lipca 2020 r. wydaną w przedmiocie ustalenia B. K. i D. K. opłaty za pobyt dziecka M. K. w rodzinnej pieczy zastępczej w kwocie 38,72 zł za okres od 24 stycznia 2019 r. do 31 stycznia 2019 r. i 150 zł miesięcznie za okres od 1 lutego 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. W skardze, która została sporządzona i podpisana przez działającego w imieniu skarżących zawodowego pełnomocnika z wyboru, zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyżej wskazanej regulacji wystąpienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej, powinno być wykazane przez wnioskodawcę. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżących, to na nich spoczywa obowiązek należytego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony, że sytuacja taka ma miejsce. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych, sprecyzowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Ponadto do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (zob. szerzej w tej materii: I. Makaruk, Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, nr 3/2016, s. 81 i n.). Zweryfikowanie przez sąd, czy wykonanie zaskarżonej decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się zatem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej wnioskodawcy, takich m.in. jak stan dochodów i wysokość środków pieniężnych oraz informacji dotyczących rodzaju i charakteru majątku, podlegającego przyszłej egzekucji. Przenosząc powyższe uwagi na realia rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazali zaistnienia okoliczności świadczących o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienia wskazującego na istnienie tychże przesłanek nie przedstawili. Podkreślić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji winien był być poparty aktualnymi dokumentami mogącymi uprawdopodobnić wystąpienie skutków wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu jej wykonania na sytuację skarżących. Tymczasem takich dokumentów skarżący nie przedstawili, zaś w aktach administracyjnych znajdują się dokumenty obrazujące sytuację dochodową skarżących za 2019 r. oraz informacja o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego na syna skarżących na okres od 1 listopada 2019 r. do 31 marca 2025 r. Co prawda w treści skargi skarżący podali wysokość dochodów i wysokość wydatków, powoływali się też na rosnące wydatki na lekarstwa, jednak w ocenie Sądu informacje te nie są wystarczające do uznania, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest dokumentów i oświadczeń , z których wynikałoby, jak przedstawia się aktualna, pełna sytuacja majątkowa i dochodowa skarżących. Nie wiadomo, czy są właścicielami nieruchomości, wartościowych ruchomości , kiedy i na jaki cel uzyskali dwa kredyty, które obecnie spłacają. Wobec tego Sąd nie jest w stanie ocenić, czy ewentualna szkoda spowodowana wykonaniem decyzji byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że skarżący reprezentowani przez fachowego pełnomocnika, poza formalnym złożeniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji , nie przedstawili żadnej argumentacji co do jego zasadności. Należy mieć przy tym na uwadze, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest tzw. ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w niektórych przypadkach może bowiem wywoływać skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata należności pieniężnej ma zaś charakter odwracalny, gdyż w przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona ewentualnie należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji, której konsekwencją jest obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że w sprawie występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2016 r., sygn. akt II GZ 841/16; CBOSA). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.