III OZ 453/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 508/25 o odrzuceniu skargi M.G. na bezczynność Banku Gospodarstwa Krajowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 508/25, odrzucił skargę M.G. na bezczynność Banku Gospodarstwa Krajowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a), skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Następnie WSA w Warszawie wskazał, że niniejsza sprawa jest tożsama ze sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 507/25, która została wszczęta na skutek skargi M.G. z dnia 14 maja 2025 r. na bezczynność Banku Gospodarstwa Krajowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym, że sprawa o sygn. II SAB/Wa 507/25 jest w toku, niniejsza sprawa, dotycząca tożsamego przedmiotu i stron, nie może zostać rozstrzygnięta przez Sąd, co oznacza, że skarga jest niedopuszczalna. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku lub została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie lub zaniechanie organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. W niniejszej sprawie WSA w Warszawie uznał, że pomiędzy niniejszą sprawą a sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 507/25 zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, co czyni skargę w niniejszej sprawie niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Takie stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe. Wniesiona w sprawie II SAB/Wa 507/25 skarga dotyczy bezczynności Banku Gospodarstwa Krajowego w udzieleniu odpowiedzi na wniosek z dnia 30 kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Sprawa zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 508/25 (niniejsza sprawa) również dotyczy bezczynności Banku Gospodarstwa Krajowego w rozpoznaniu wniosku z dnia 30 kwietnia 2025 r. W konsekwencji uznać należy, że skoro zarówno skarga w sprawie II SAB/Wa 507/25, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia, to oznacza, że obydwie te skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo. W tych okolicznościach niedopuszczalne było wniesienie kolejnej skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia 30 kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. W związku z powyższym, WSA w Warszawie był zobowiązany odrzucić skargę wniesioną w niniejszej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., co też uczynił. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. Jednocześnie informacyjnie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Banku Gospodarstwa Krajowego, który ma siedzibę na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dlatego też organ (Bank) prawidłowo przekazał skargę i odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy właściwemu sądowi administracyjnemu, tj. WSA w Warszawie. Z tych też względów WSA we Wrocławiu, do którego pierwotnie wpłynęła skarga, a który następnie przesłał skargę do organu celem udzielenia na nią odpowiedzi, nie był zobowiązany do wydania postanowienia o przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością.