III OZ 459/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Gl 102/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi S.P. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 25 stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 26 maja 2025 r., III SAB/Gl 102/25, odrzucił skargę S.P. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], w przedmiocie rozpoznania wniosku z 14 marca 2025 o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że S.P. (dalej: "skarżąca") pismem z 14 marca 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: "Inspektor") w przedmiocie rozpoznania wniosku z 14 marca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 21 marca 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone skarżącej 2 kwietnia 2025 r. Skarżąca uiściła wymaganą kwotę 10 kwietnia 2025 r., tj. dzień po terminie. Zważywszy, że opłacenie wpisu nastąpiło po wyznaczonym terminie, Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem z 26 maja 2025 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę. 3 czerwca 2025 r. skarżąca skierowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, wskazując że jednodniowe opóźnienie w opłaceniu wpisu podyktowane było błędnym przeświadczeniem, że przy obliczaniu terminu na dokonanie czynności uwzględnia się jedynie dni robocze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej 2 kwietnia 2025 r. Siedmiodniowy termin do wykonania czynności upływał zatem 9 kwietnia 2025 r. Jednocześnie w treści zarządzenia jednoznacznie zastrzeżono, że niezastosowanie się do wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Oznacza to, że każde, nawet stosunkowo nieznaczne (w tym jednodniowe) uchybienie terminowi powoduje, że spóźniona czynność nie wywołuje skutków prawnych. Uchybienie terminowi stanowi przy tym okoliczność obiektywną. Powody oraz ewentualne zawinienie (lub jego brak), mogą być oceniane jedynie w trakcie ewentualnego postępowania w sprawie przywrócenia uchybionego terminu. Niezależnie od tego, należy podkreślić, że zarządzenie precyzyjnie wskazuje, że uiszczenie wpisu powinno nastąpić w terminie "7 dni", a nie "7 dni roboczych". Błędne przeświadczenie skarżącej, nie było zatem podyktowane nieprecyzyjnym pouczeniem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę ze względu na to, że w wyznaczonym terminie, mimo prawidłowego doręczenia wezwania, skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. Należy przy tym zaznaczyć, że prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi nie ma przymiotu powagi rzeczy osądzonej, a skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie, o ile nadal trwa stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Ewentualne nieprawidłowości w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, mogą zatem stać się przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, w wyniku nowej, prawidłowo złożonej skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie