III OZ 448/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 141/22 o odrzuceniu skargi J.L. na akt Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego [...] z dnia [...] grudnia 2021 r., znak [...] w przedmiocie opłaty za udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 30 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 141/22, odrzucił skargę J.L. na akt Dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie opłaty za udostępnienie informacji publicznej, z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji, podał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 marca 2022 r. Termin do uiszczenia opłaty upływał z dniem 11 marca 2022 r. Skarżący do dnia 23 marca 2022 r. wpisu nie uiścił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało doręczone skarżącemu lecz dorosłemu domownikowi – teściowi, który jest osobą z zaburzeniami funkcji pamięciowych i intelektualnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wyjaśnić bowiem należy, że skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega obowiązkowi uiszczenia od niej wpisu sądowego (art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a."). Powinna zostać opłacona w wysokości przewidzianej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W razie braku wpisu od skargi Przewodniczący Wydziału, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący, wnosząc skargę nie uiścił od niej wpisu sądowego. Wobec tego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 22 lutego 2022 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 4 marca 2022 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu. Upływał on w dniu 11 marca 2022 r. Pomimo prawidłowo i skutecznie doręczonego wezwania, we wskazanym terminie, skarżący nie uiścił braku fiskalnego. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a odebranie przesyłki przez dorosłego domownika jest uważane za skuteczne jej doręczenie samemu adresatowi. Strona będzie więc ponosić konsekwencje jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy pismo jest doręczane podczas jej nieobecności pod wskazanym adresem. W sprawie nie jest sporne, że pomimo upływu zakreślonego terminu brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się natomiast do argumentów powołanych w zażaleniu stwierdzić należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w niedokonaniu czynności w terminie nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczności te będą bowiem przedmiotem oceny wniosku o przywrócenie terminu w odrębnym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.