III OPP 45/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie NSA Przemysław Szustakiewicz Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 171/22 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku z dnia 28 grudnia 2021 r. nr 1/2021 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

J. K. pismem z dnia 24 maja 2022 r. (które wpłynęło do NSA dnia 13 czerwca 2022 r.) wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 171/22 w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku z dnia 28 grudnia 2021 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Z akt wynika, że ww. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 16 lutego 2022 r. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2022 r. skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 171/22, nadano jej symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Następnie przy piśmie z dnia 4 marca 2022 r. doręczono skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę. Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2022 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 24 maja 2022 r., o którym poinformowano strony postępowania. Wyrokiem z dnia 24 maja 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę skarżącego na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku z dnia 28 grudnia 2021 r. Odpis wyroku doręczono m. in. pełnomocnikowi skarżącej. Pismem z dnia 24 maja 2022 r. skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, domagając się stwierdzenia przewlekłości w sprawie oraz zasądzenia od Skarbu Państwa słusznego odszkodowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (16 lutego 2022 r.) do dnia rozpoznania skargi przez WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 24 maja 2022 r.- upłynęło niewiele ponad 3 miesiące. Zdaniem NSA, w tym stanie sprawy Sąd I instancji działał terminowo i sprawnie. Należy zauważyć, że bez zwłoki podejmowane były kolejne kroki zmierzające do merytorycznego rozpoznania skargi, a wyrok został w terminie uzasadniony i niezwłocznie doręczony skarżącemu. Powyższe okoliczności jednoznacznie świadczą o tym, że sprawa została załatwiona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku bez zbędnej zwłoki, a zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia stanowiska skarżącego, że w toczącym się postępowaniu sądowym doszło do przewlekłości prowadzonego postępowania. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.