III OZ 374/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 57/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 listopada 2024 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Dnia 27 grudnia 2024 r. (UPP w aktach sprawy ) za pośrednictwem platformy ePUAP Fundacja [...] z siedzibą w [...] (dalej jako: "skarżąca", "Fundacja") wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej jako: "organ") z dnia 22 listopada 2024 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Do skargi dołączono KRS na dzień 27 grudnia 2024 r. Pismo przewodnie zostało opatrzone poprawnie zweryfikowanymi kwalifikowanymi podpisami elektronicznymi przez dwóch członków Zarządu Fundacji, upoważnionych do jej reprezentacji, natomiast skarga, jako załącznik, została podpisana nieprawidłowo w porównaniu ze wskazanym w KRS sposobem reprezentacji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2025 r. wezwano skarżącą w dniu 30 stycznia 2025 r. do usunięcia braków formalnych ww. skargi, tj. podpisanie skargi zgodnie ze sposobem reprezentacji lub nadesłanie odpisu skargi prawidłowo podpisanego – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono Fundacji w dniu 5 lutego 2025 r., co oznacza, że wyznaczony w wezwaniu termin do uzupełnienia braków formalnych upływał wraz z dniem 12 lutego 2025 r. Skarżąca za pośrednictwem platformy ePUAP pismem z dnia 5 lutego 2025 r. przesłała do Sądu uzupełnienie braków formalnych, lecz braki te zostały uzupełnione niewłaściwie, ponieważ skarga na decyzję organu z dnia 22 listopada 2024 r., jako załącznik do pisma ogólnego, nie została prawidłowo podpisana podpisem elektronicznym. Podpisy elektroniczne członków Zarządu, uprawnionych do reprezentacji Fundacji, nie zostały prawidłowo zweryfikowane. W związku z powyższym braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 marca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 57/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę oraz zwrócił Fundacji kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Fundacja zaskarżając je w całości i wnosząc o uwzględnienie niniejszego zażalenia, poprzez uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przy czym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego stanowiącego załącznik do dokumentu. Przepis art. 46 § 2b p.p.s.a. jednoznacznie przesądza o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a tej ustawy. Oznacza to, że zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w ww. przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Ostatni z przywołanych przepisów ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi. Z kolei uchwałą z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, Naczelny Sąd Administracyjny, rozstrzygając kwestię konieczności opatrzenia załączników do pisma ogólnego odrębnym podpisem (niezależnie od podpisu złożonego na piśmie ogólnym), przesądził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zdaniem NSA nie ma też jakichkolwiek podstaw, by w świetle cytowanej regulacji (art. 46 § 2b w związku z § 2a p.p.s.a.), dotyczącej ogólnie załączników do pisma wnoszonego drogą elektroniczną, różnicować zasady ich podpisywania w zależności od tego, czy zawartość załącznika stanowi sam środek zaskarżenia (skarga), czy też pełnomocnictwo. Należy w tym miejscu także wskazać, że na mocy art. 269 § 1 p.p.s.a. uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odrzucił skargę skarżącej Fundacji ze względu na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji wskazał i podniósł w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że z akt sprawy wynika, że pomimo wezwania Fundacji do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, skarga załączona do pisma z dnia 5 lutego 2025 r. została nieprawidłowo podpisana, ponieważ nie można było zweryfikować podpisów. Jedynym dokumentem, którego podpisy elektroniczne można było zweryfikować, było pismo przewodnie. Oznacza to, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w przewidzianym terminie. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.