III OZ 24/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2020 r. sygn. akt II SAB/Kr 16/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 13 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Kr 16/20 odrzucił skargę A. F. (dalej: "skarżący") na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzory Budowlanego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w chwili złożenia ww. skargi 27 listopada 2019 r., toczyło się postępowanie sądowe pod sygn. akt II SAB/Kr 420/19 ze skargi skarżącego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzory Budowlanego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczące tego samego wniosku z [...] września 2019 r., znak: [...]. Skarga w sprawie do sygn. II SAB/Kr 420/19 została złożona 4 października 2019 r. Zdaniem Sądu analiza żądań przedmiotowej skargi z 27 listopada 2019 r. prowadzi do wniosku, że obejmuje ona kwestie objęte treścią skargi złożonej 4 października 2019 r. Zachodzi w tym względzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skarg. Sąd wyjaśnił, że wcześniejsze zawiśnięcie przed sądem sprawy stwarza stan sprawy w toku w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do spraw, w których skarga została już wniesiona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii. Dlatego też przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej. W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że wniesiona przez skarżącego w niniejszej sprawie skarga była tożsama podmiotowo i przedmiotowo ze skargą z 4 października 2019 r., która zainicjowała postępowanie prowadzone przed tym Sądem w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 420/19. Oceniając jednak prawidłowość odrzucenia spornej skargi należało jednakże uwzględnić, że została ona wniesiona w tym samym dniu, gdy wcześniejsza skarga z 4 października 2019 r. została odrzucona z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w terminie. O zaistnieniu przesłanki sprawy w toku nie można mówić w sytuacji gdy obie skargi znajdowały się na etapie badania w postępowaniu sądowym pod kątem formalnym. Postanowienie odrzucające przedmiotową skargę na skutek przyjęcia istnienia przesłanek z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., było – w dacie orzekania kontrolowanego – co najmniej przedwczesne. Istotne znaczenie miał w tym względzie wynik badania pierwotnej skargi pod względem formalnym. Pominięcie tego aspektu przez Sąd pierwszej instancji zablokowało w istocie możliwość kwestionowania bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzory Budowlanego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Tymczasem wskutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 listopada 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 420/19, pierwotna skarga z 4 października 2019 r. wobec nieusuwalnych braków nie została merytorycznie rozpatrzona. Skoro zaś skarga z 4 października 2019 r. zawierała nieusuwalne braki uniemożliwiające jej merytoryczne rozpatrzenie, nie było podstaw do odrzucenia później wniesionej skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.