III OZ 199/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 marca 2026 r., sygn. akt I SAB/Sz 271/25 o odrzuceniu skargi P.B. na bezczynność Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 13 marca 2026 r., sygn. akt I SAB/Sz 271/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił skargę P.B. (dalej: skarżący) na bezczynność Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (pkt I) oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 złotych (pkt II). W uzasadnieniu wskazano, że pismem z 12 grudnia 2025 r. skarżący (drogą elektroniczną) skierował za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w D., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność wskazanego organu, w sprawie rozpoznania wniosku z 26 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przedmiotowa skarga przesłana przez organ do sądowej skrzynki e-PUAP, nie została opatrzona właściwym podpisem elektronicznym wnoszącego skargę. Wobec powyższego, zarządzeniami z 30 stycznia 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi z 12 grudnia 2025 r. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo popisem osobistym lub nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanej skargi oraz wezwany do uiszczenia wpisu należnego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanych braków spowoduje odrzucenie skargi. Sąd I instancji wskazał, że przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 19 lutego 2026 r., na adres poczty elektronicznej e-PUAP skarżącego (dowód doręczenia UPD - karta 23 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upłynął w dniu 26 lutego 2026 r. (czwartek). Skarżący we wskazanym terminie uiścił wpis od skargi, nie usunął jednak braku podpisu skargi, co uniemożliwia nadanie temu pismu dalszego biegu. W konsekwencji Sąd I instancji odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł skarżący wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do dalszego prowadzenia. Skarżący podkreślił, że nie otrzymał w sposób jasny, jednoznaczny i wyodrębniony skutecznego wezwania do nadesłania podpisanej skargi. Z doręczonej mu treści wynikało wezwanie do uiszczenia wpisu, natomiast nie doręczono mu odrębnego, czytelnego wezwania do usunięcia braku formalnego przez podpisanie skargi, z jednoznacznym wskazaniem obowiązku, terminu i rygoru. Sam odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu obejmuje wyłącznie obowiązek zapłaty 100 zł i nie zawiera wezwania do przesłania podpisanej skargi. Okoliczność ta w ocenie skarżącego, miała istotne znaczenie dla możliwości prawidłowego wykonania obowiązku procesowego. Jednocześnie skarżący zauważył, że nawet jeśli w aktach sądu znajduje się pismo przewodnie zawierające dodatkową treść o uzupełnieniu braku formalnego, to dla skuteczności rygoru odrzucenia skargi kluczowe jest prawidłowe i jednoznaczne doręczenie tej treści stronie. W niniejszej sprawie doręczenie było co najmniej niejednoznaczne, a rygor odrzucenia nie może obciążać strony w sytuacji niejasności co do rzeczywiście doręczonego obowiązku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis tej strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 46 § 2a p.p.s.a. wynika, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z kolei zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a dotyczą także załączników do pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie wniesiona do WSA skarga nie została prawidłowo podpisana. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wywiódł skargę do sądu administracyjnego za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, nie została ona jednak podpisana. Zarządzeniem z 30 stycznia 2026 r., doręczonym skutecznie skarżącemu w dniu 19 lutego 2026 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanej skargi. Wezwanie to wskazywało termin do jego wykonania oraz zawierało pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania (odrzucenie skargi). Jak wynika z akt sprawy, w zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący nie nadesłał podpisanej skargi. Niewykonanie wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych uniemożliwiało nadanie skardze prawidłowego biegu. Zasadnie zatem WSA w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu twierdzenia, że skarżący otrzymał jedynie zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków fiskalnych skargi, a nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, wskazać należy, że jest ono nieuzasadnione. Z akt sądowych jednoznacznie wynika, że na adres do doręczeń skarżącego wysłano wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego (k. 20 akt sądowych). Przesyłkę odebrano 19 lutego 2026 r., co wynika z wygenerowanego urzędowego poświadczenia doręczenia (k. 23 akt sądowych). Wezwanie zostało zatem skutecznie doręczone zgodnie z art. 74a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 74a § 1 p.p.s.a., doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego (art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W związku z tym, Sąd I instancji doręczając skarżącemu wezwanie do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi na ujawnioną elektroniczną skrzynkę podawczą ePUAP, prawidłowo zastosował powołany wyżej art. 74a § 1 p.p.s.a. Wezwanie to zostało więc prawidłowo wysłane na adres ePUAP skarżącego. Wezwanie do podpisania skargi znajdowało się w treści wiadomości sądowej, natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego stanowiło załącznik do pisma przewodniego. Okoliczność, że skarżący uiścił wpis sądowy świadczy o skutecznym odebraniu i odczytaniu korespondencji sądowej. Odbiorca podejmując decyzję o korespondencji elektronicznej powinien zapoznawać się z całością kierowanej do niego wiadomości, zarówno z jej treścią, jak i załącznikami. W konsekwencji powyższego, nie ma podstaw do uznania za prawidłowe twierdzeń skarżącego, że w przesłanej do niego korespondencji sądowej brak było wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Skarżący, pomimo skutecznie doręczonego wezwania Sądu I instancji, w którym poinformowano go o skutkach niewykonania przez niego wezwania w zakreślonym terminie, nie wykonał tego wezwania i nie przesłał do sądu skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i tym samym braków formalnych niniejszej skargi nie uzupełnił. Treść art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że brak podpisania skargi uniemożliwia uznanie, że skarga została skutecznie złożona, co w konsekwencji nie pozwala na nadanie jej - jako wciąż obarczonej brakiem formalnym - dalszego biegu i stanowi podstawę do jej odrzucenia. Trafnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że okoliczności niniejszej sprawy stanowiły podstawę do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z powyższych względów nie było podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia, co skutkowało jego oddaleniem na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.