III OZ 151/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. C., T. C., M. C., P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Wa 581/23 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2023 r. w sprawie ze skargi S. C., T. C., M. C., P. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 13 listopada 2018 r., nr 111/2018 w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym kwatery postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 2 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Wa 581/23 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z 30 maja 2023 r., sygn.. akt II SA/Wa 581/23. Sąd I instancji podniósł, że wyrok w sprawie zapadł 30 maja 2023 r., termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upływał 6 czerwca 2023 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wpłynął dopiero 12 stycznia 2026 r., a więc z naruszeniem ustawowych terminów. Z postanowieniem tym nie zgodzili się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 87 § 5 i art. 88 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uznanie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Według zaś art. 87 § 5 P.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. W orzecznictwie przyjmuje się, że zwrot "tylko w przypadkach wyjątkowych" należy odnosić do nadzwyczajnych sytuacji uniemożliwiających działanie strony w normalnym trybie, tj. z zachowaniem terminów do dokonywania czynności procesowych (postanowienia NSA: z 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 273/11, z 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, z 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13). W szczególności, może to dotyczyć nieprzewidywalnych okoliczności takich jak: długotrwała poważna klęska żywiołowa czy inne niedające się przewidzieć wydarzenia. Za wyjątkowy przypadek należy uznać taką sytuację życiową, która ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu rzeczy, pozwala stwierdzić, że określone zdarzenia ‒ dotkliwe w skutkach i ingerujące w plany życiowe ‒ nie należą do zdarzeń codziennych. Bezsporny jest fakt, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony po upływie roku od uchybienia temu terminowi. Dlatego Sąd I instancji słusznie wskazał, że dokonując oceny dopuszczalności złożonego przez strony wniosku, należało wziąć pod uwagę dyspozycję art. 87 § 5 P.p.s.a., który w takich sytuacjach dopuszcza przywrócenie terminu tylko w przypadkach wyjątkowych. Wyrok WSA w Warszawie zapadł 30 maja 2023 r., a więc termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upływał 6 czerwca 2023 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wpłynął dopiero 12 stycznia 2026 r., a więc z naruszeniem terminu wskazanego w art. 87 § 5 P.p.s.a. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że strony nie uprawdopodobniły zaistnienia wyjątkowego wypadku, o którym mowa w powołanym art. 87 § 5 P.p.s.a. Wskazać przy tym należy na brak zainteresowania stanem swoich spraw (np. kontakt z pełnomocnikiem). Stan zdrowia i wiek stron są obiektywnie trudną sytuacją życiową, jednak nie sposób uznać, że uniemożliwia to podjęcie jakichkolwiek czynności w sprawie przez ponad rok od czasu upływu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.