Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III OZ 1371/21

III OZ 1371/21 - Postanowienie NSA z 2022-01-18

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
18 stycznia 2022
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 779/20 o odrzuceniu skargi A.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawiadomienia o zakończeniu zbierania materiałów i dowodów w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego dotyczącego kary za usunięcie drzew postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z 4 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A.L. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z [...] lipca 2020 r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawiadomienia o zakończeniu zbierania materiałów i dowodów w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego dotyczącego kary za usunięcie drzew. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu 30 lipca 2020 r. W postanowieniu prawidłowo pouczono skarżącego o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w szczególności wskazano, że skarga wnoszona jest za pośrednictwem organu, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, w terminie 30 dni od otrzymania przez stronę odpisu rozstrzygnięcia. Termin na złożenie skargi upływał 31 sierpnia 2020 r. Skarżący wniósł skargę 29 sierpnia 2020 r., ale do Prezydenta Miasta Gdyni, wraz z wnioskiem o przekazanie skargi w trybie art. 65 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.). Pismo zostało zarejestrowane w organie I instancji 2 września 2020 r. i przekazane 8 września 2020 r. W ocenie Sądu I instancji, w przypadku wniesienia skargi do niewłaściwego organu, za datę jej rzeczywistego wniesienia przyjąć należy dzień, w którym organ niewłaściwy (w tym przypadku Prezydent Miasta) nadał pismo w urzędzie pocztowym, kierując je do organu właściwego. Norma z art. 65 k.p.a. nie znajduje w tym przypadku zastosowania. W związku z tym Sąd I instancji przyjął, że skarga została wniesiona 8 września 2020 r., a więc po terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że skarżący był zobowiązany wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem właściwego organu, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia mu postanowienia z dnia [...] lipca 2020 r. Skarżący, wbrew dyspozycji art. 54 § 1 p.p.s.a., wniósł skargę do Prezydenta Miasta Gdyni, a nie do organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi należy zatem przyjąć datę jej przekazania przez Prezydenta Miasta Gdyni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, a więc organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do Sądu. Wprawdzie żaden z przepisów ustawy p.p.s.a. wprost nie przewiduje obowiązku przekazania błędnie skierowanej skargi do właściwego organu, to jednak w orzecznictwie przyjmuje się, że obowiązek taki spoczywa na Sądzie bądź innym organie (por. wyroki NSA z 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07 i 20 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 426/07 oraz postanowienia NSA z: 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06, 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08, 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 463/08 i 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 767/16). Stanowisko takie jest również prezentowane w doktrynie. Stwierdza się w nim, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (A. Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX). W postępowaniu administracyjnym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (art. 65 § 2 k.p.a.). Natomiast skarga, w odróżnieniu od podania składanego na podstawie przepisów k.p.a., podlega rygorom wynikającym z ustawy p.p.s.a. Brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy p.p.s.a. per analogiam tak jak to sugeruje skarżący w zażaleniu. Nie można również przyjąć, że ograniczenie możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przez zakreślenie ustawowego terminu oraz trybu jej wniesienia stanowi ograniczenie konstytucyjnie chronionego prawa do sądu. Zaskarżone postanowienie z dnia [...] lipca 2020 r. doręczono skarżącemu 30 lipca 2020 r., co nie jest w sprawie kwestionowane. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi (z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a.), upływał zatem 31 sierpnia 2020 r. Skarżący złożył skargę 29 sierpnia 2020 r., jednak – co należy podkreślić – skierował ją do Prezydenta Miasta Gdyni. Pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku nie budziło wątpliwości. Prezydent Miasta Gdyni przekazał skargę do organu właściwego 8 września 2020 r., a zatem skarżący złożył skargę z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do jej wniesienia. Oznacza to, że skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
30 grudnia 2021
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny