III OSK 78/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Wincenciak (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Artur Kuś sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant: asystent sędziego Marita Sukiennik-Sikora po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Świętokrzyskiego Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 7 października 2022 r. sygn. akt II SA/Ke 420/22 w sprawie ze skargi M.K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na decyzję Świętokrzyskiego Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach z dnia 13 lipca 2022 r. nr 2/2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2) zasądza od M.K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na rzecz Świętokrzyskiego Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 7 października 2022 r. sygn. akt II SA/Ke 420/22, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M.K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na decyzję Świętokrzyskiego Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach z dnia 13 lipca 2022 r. nr 2/2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I); zasądził od Świętokrzyskiego Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. w Kielcach na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II). U podstaw rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji legły następujące ustalenia oraz ocena prawna. Wnioskiem z dnia 7 czerwca 2022 r. M.K., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] (dalej w skrócie: "skarżący" lub "wnioskodawca") zwrócił się do Świętokrzyskiego Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach (dalej w skrócie: "organ" lub "Spółka") o udostępnienie mu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej w skrócie: "u.d.i.p.") informacji dotyczących projektu realizowanego przez organ pn. "Kadry dla biznesu – dofinansowanie usług rozwojowych dla MMŚP" w następującym zakresie: 1) Na jaką kwotę udzielono już wsparcia przedsiębiorcom z sektora MŚP w województwie świętokrzyskim z kwoty 40.175.444,00 zł? 2) Na jaką kwotę zakontraktowano usługi rozwojowe, do końca trwania projektu? 3) Jaki jest stopień realizacji wskaźników/grupy docelowej projektu w zakresie: a) liczby uczestników instytucjonalnych; ile przedsiębiorstw z 888 otrzymało już wsparcie? b) liczby uczestników indywidualnych; ile osób pracujących, z 7.101 w sektorze MŚP otrzymało już wsparcie? c) liczby uczestników indywidualnych w przedziale 50+; ile osób pracujących z 890 (472K, 418M) otrzymało już wsparcie? d) liczby uczestników indywidualnych o niskich kwalifikacjach; ile osób pracujących o niskich kwalifikacjach z 1.262 (669K, 593M) otrzymało już wsparcie? Wnioskodawca wskazał, że prowadzona przez niego [...] należy do istotnych dostawców usług rozwojowych w województwie świętokrzyskim, która jako firma doradczo-szkoleniowa realizuje również usługi dla przedsiębiorców, polegające na informowaniu ich o możliwościach dofinansowania oraz wykonywaniu kompleksowej obsługi wszelkich czynności związanych z aplikowaniem i rozliczaniem usług rozwojowych. Bez dostępu do tak istotnych informacji, jak stopień wydatkowania i kontraktacji środków oraz stopień realizacji wskaźników tego projektu, nie jest możliwe profesjonalne doradztwo, tworzenie i planowanie usług rozwojowych, zamieszczanie ich w Bazie Usług Rozwojowych, inwestowanie w promocję, ponoszenie kosztów działań handlowych czy tworzenia dokumentacji aplikacyjnej. Skarżący podkreślił, że klienci jego firmy skarżą się, iż operatorzy, realizując projekt finansowany z pieniędzy publicznych, nie zamieszczają okresowych informacji o stanie realizacji projektu, co uniemożliwia im planowanie ścieżki rozwoju. Niemal każdego dnia firma otrzymuje zapytania od przedsiębiorców, na które nie jest w stanie profesjonalnie odpowiedzieć, a sami przedsiębiorcy informują, że znajdują na nie odpowiedzi na stronie internetowej operatorów, ani nie otrzymują satysfakcjonujących odpowiedzi od pracowników organu. Ponadto wnioskodawca poddał w wątpliwość, aby operatorzy na bieżąco nie monitorowali stopnia realizacji budżetu projektu oraz wskaźników, o czym świadczy choćby fakt, że w dniu 29 marca 2022 r. Marszałek Województwa Świętokrzyskiego informował publicznie o wydatkowaniu 20 z ponad 40 milionów zł. Na skutek wezwania przez organ do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, skarżący w piśmie z dnia 29 czerwca 2022 r. wskazał, że wniosek z dnia 7 czerwca 2022 r. zawiera wyczerpujące uzasadnienie istnienia interesu publicznego skarżącego w uzyskaniu w/w informacji. Decyzją z dnia 13 lipca 2022 r. nr 2/2022, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p organ odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że wnioskowana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej w aspekcie techniczno-ilościowym, zaś wnioskodawca nie wykazał, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na prawidłowość powyższej kwalifikacji wniosku wskazuje jego bardzo szeroki zakres, bowiem realizacja wniosku skarżącego wymagałaby analizy kilkuset umów i kilku tysięcy not rozliczeniowych, składanych codziennie przez uczestników projektu, co jest niemożliwe do wykonania. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wywiódł M.K., podnosząc zarzuty naruszenia: 1) art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają przesłanki ograniczania konstytucyjnego prawa do informacji, poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie, polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa, które to ograniczenie nie spełnia przesłanek konieczności i proporcjonalności, a ponadto nie znajduje uzasadnienia w potrzebie ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych; 2) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona; 3) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została w niniejszej sprawie spełniona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W motywach powołanego na wstępie wyroku wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Z kolei przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że okolicznością niesporną w niniejszej sprawie jest to, iż żądane przez skarżącego dane mają charakter informacji publicznej, zaś Spółka jest organem zobowiązanym do ich udostępnienia. WSA w Kielcach stwierdził, że uzasadniając odmowę udostępnienia informacji publicznej przetworzonej organ wskazał na niewykazanie przez skarżącego, iż uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, tymczasem analizując szczegółowo pismo skarżącego z dnia 7 czerwca 2022 r. nie sposób zgodzić się z tak sformułowanym stanowiskiem organu. W piśmie tym wnioskodawca wskazał bowiem, że realizowane przez organ publiczne zadanie – co do realizacji którego domaga się udostępnienia danych – jest istotne z punktu widzenia rynku pracy oraz rozwoju świętokrzyskiej przedsiębiorczości. Z akt sprawy wynika, że informacje dochodzone przez skarżącego złożonym wnioskiem dotyczą projektu pn. "Kadry dla biznesu – dofinansowanie usług rozwojowych dla MMŚP", realizowanego w województwie świętokrzyskim. Skarżący, prowadzący firmę doradczo-szkoleniową, świadczy dla przedsiębiorców usługi, polegające na informowaniu ich o możliwościach dofinansowania oraz wykonywaniu kompleksowej obsługi wszelkich czynności związanych z aplikowaniem i rozliczaniem usług rozwojowych. Z tych względów wnioskodawca, w złożonym wniosku o udostępnienie informacji publicznej, reprezentuje zbiorcze interesy tych podmiotów, tj. mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, zaś w odpowiedzi na wezwanie do wykazania interesu publicznego niewątpliwie wykazał, że uzyskanie w/w informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jak wynika bowiem z przekazywanych przez skarżącego relacji klientów (niewątpliwie zainteresowanych uzyskaniem wsparcia finansowego) wyrażają oni niezadowolenie z faktu, że organ nie zamieszcza okresowych informacji o stanie realizacji projektu, pomimo że jest on finansowany ze środków publicznych. Brak udostępnienia takich danych – jak trafnie wskazał skarżący – uniemożliwia mikroprzedsiębiorstwom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom planowanie ścieżki rozwoju. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ powinien zatem przeanalizować wniosek skarżącego przez pryzmat podnoszonej przez niego argumentacji, uwzględniając powyższe rozważania Sądu i działając zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 oraz art. 13 u.d.i.p. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiodło Świętokrzyskie Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach. Zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") zarzuciło naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 133 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej w skrócie: "k.p.a."), poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie i dokonanie dowolnej, a nie swobodnej, oceny dowodów, a także brak należytej oceny ustalenia stanu faktycznego przez organ, w sytuacji, gdy poczynione ustalenia były prawidłowe, co doprowadziło do błędnego uznania, iż skarżący wykazał, że uzyskanie żądanej informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podczas gdy z pisma z dnia 7 czerwca 2022 r. w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane informacje potrzebne są skarżącemu w celu zaspokojenia jego indywidualnych (prywatnych) potrzeb, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, co w konsekwencji doprowadziło Sąd pierwszej instancji do wydania błędnego rozstrzygnięcia w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 133 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie i dokonanie dowolnej, a nie swobodnej, oceny dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, iż skarżący reprezentuje zbiorcze interesy mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący reprezentuje przede wszystkim swoje interesy oraz co najwyżej jeszcze dwóch przedsiębiorców, którzy udzielili mu stosownych pełnomocnictw (w aktach sprawy); 3) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez błędną wykładnię pojęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego", przejawiającą się w uznaniu interesu jednego podmiotu za szczególnie istotny interes publiczny, podczas gdy uzyskanie przez skarżącego wskazanych informacji nie jest podyktowane szczególnie istotnym interesem publicznym, a ma na celu tylko i wyłącznie zaspokojenie jego indywidualnych potrzeb, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (chęć zwiększenia zysków). Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie w całości wydanego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie rozprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów. W odpowiedzi na skargę kasacyjną M.K. wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie bezsporne jest, iż żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej, zaś Świętokrzyskie Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach jest organem zobowiązanym do ich udostępnienia. Sporne między stronami jest natomiast to, czy wnioskodawca w sposób dostateczny wykazał przesłankę określoną w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc czy uzyskanie żądanej przez niego informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Informacja przetworzona podlega zatem udostępnieniu tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest już pogląd, zgodnie z którym informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (por. np. wyroki NSA z dnia: 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, publ. CBOSA). Gdy więc uwzględni się istotę informacji publicznej przetworzonej jako rezultatu określonego działania zmierzającego do jej przygotowania, to należy przyjąć, że przesłanka szczególnej istotności takiej informacji dla interesu publicznego stanowi podstawę dla podjęcia scharakteryzowanych wyżej działań przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Proces przetworzenia informacji publicznej w celu jej udostępnienia musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego. Niewątpliwie zatem przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., będąc podstawą do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, w istocie ogranicza do niej dostęp, wskazując na konieczność wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ograniczenie to dokonane aktem rangi ustawowej odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, a ustawodawca, ograniczając w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dostęp do informacji przetworzonej, czyni to w zgodzie z zasadą proporcjonalności i nie można w tym przypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych uprawnień obywatela, skoro przedkładając interes publiczny nad interes strony prawodawca ma na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów Państwa i innych podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej. Konstytucyjne prawo do informacji nie jest bowiem absolutne i – co istotne – w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej nie chodzi o to, aby udzielenie informacji publicznej było jedynie "istotne" dla interesu publicznego – ma być ono dla tego interesu publicznego "szczególnie istotne". W przypadku bowiem informacji publicznej przetworzonej jej udostępnienie poprzedzone jest procesem tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Wspomniany proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, a więc ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/12). Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi (zob. J. Lang: Struktura prawna skargi w prawie administracyjnym, Wrocław 1972, s. 98-100). Każde działanie w interesie ogółu, jako określonej wspólnoty publicznoprawnej, jest zatem działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. Wyjątkowość tej kwalifikacji przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Stanowi to zatem dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do uzyskania tego rodzaju informacji (por. wyroki NSA z dnia: 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2721/13). Innymi słowy, nawet działanie wnioskodawcy w interesie "ponadindywidualnym" nie jest – samo w sobie – wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uprawnienie to nie służy bowiem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, aby ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe – "niekwalifikowane" – realizowanie interesu publicznego. Wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien zatem wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 583/14). W doktrynie wyrażony został także pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udostępnienia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji, mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12). Do kategorii podmiotów mających możliwość efektywnego wykorzystania informacji przetworzonej w celu realizacji szczególnego interesu publicznego zaliczyć można także jednostki sfery nauki: szkoły wyższe, Polską Akademię Nauk, państwowe instytuty badawcze, a nawet grupy badawcze, czy pojedynczych naukowców – jeżeli dana informacja wiąże się ściśle z przedmiotem ich badań naukowych wspieranych przez sferę publiczną np. grantem (por. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2721/13). Wskazane wyżej przykłady podmiotów spełniających przesłankę uzyskania dostępu do informacji publicznej przetworzonej nie oznaczają oczywiście automatycznego wyeliminowania z katalogu podmiotów uprawnionych do uzyskania takiej informacji innych podmiotów, które nie pełnią wymienionych wyżej funkcji. Podmioty niepełniące tego rodzaju funkcji również mogą być w stanie wykazać swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domagają, w sytuacji, gdy np. występują w określonych procesowych rolach uczestników postępowań dotyczących tworzenia lub kontrolowania aktów normatywnych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż wnioskowana przez skarżącego informacja publiczna należy do kategorii informacji publicznej przetworzonej. Wniosek dotyczący poszczególnych informacji prostych lub ich zbiorów wymaga bowiem pewnego wysiłku ze strony organu, w celu ich wyszukania, zebrania i opracowania, co pozwala kwalifikować go jako informację przetworzoną. W świetle powyższych uwag nieuprawnione było natomiast uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że skarżący w okolicznościach tej sprawy wykazał szczególnie istotny interes natury publicznej w przygotowaniu i udostępnieniu mu żądanej informacji publicznej przetworzonej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawione przez wnioskodawcę argumenty nie wykazują szczególnie istotnego celu ich pozyskania dla interesu publicznego. Należy bowiem zgodzić się ze skarżącym kasacyjnie organem, iż z treści pisma z dnia 7 czerwca 2022 r. wynika, że żądane informacje potrzebne są wnioskodawcy w istocie w celu zaspokojenia jego indywidualnych potrzeb związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a nie – jak błędnie przyjął to WSA w Kielcach – w celu zaspokojenia zbiorczych interesów mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw. W uzasadnieniu w/w pisma wnioskodawca podał, że prowadzona przez niego [...] należy do istotnych dostawców usług rozwojowych w województwie świętokrzyskim, która jako firma doradczo-szkoleniowa realizuje również usługi dla przedsiębiorców, polegające na informowaniu ich o możliwościach dofinansowania oraz wykonywaniu kompleksowej obsługi wszelkich czynności związanych z aplikowaniem i rozliczaniem usług rozwojowych. Przy czym wnioskodawca jednoznacznie stwierdził, że: "Bez dostępu do tak istotnych informacji, jak stopień wydatkowania i kontraktacji środków oraz stopień realizacji wskaźników tego projektu, nie jest możliwe profesjonalne doradztwo, tworzenie i planowanie usług rozwojowych, zamieszczanie ich w Bazie Usług Rozwojowych, inwestowanie w promocję, ponoszenie kosztów działań handlowych czy tworzenia dokumentacji aplikacyjnej". Ponadto podkreślił, że: "Nasi klienci, których reprezentujemy, skarżą się, że operatorzy, realizując projekt finansowany z pieniędzy publicznych, nie zamieszczają okresowych informacji o stanie realizacji projektu, co uniemożliwia im planowanie ścieżki rozwoju". Argumentacja wnioskodawcy wyraźnie wskazuje zatem na powiązanie chęci uzyskania żądanej informacji publicznej z zaspokojeniem jego indywidualnych potrzeb związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, czego w tych konkretnych okolicznościach nie można uznać za dostateczne wykazanie istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku strony. Powyższy cel żądania dostępu do informacji publicznej nie jest bowiem w istocie bezpośrednio powiązany z interesem publicznym, tj. z uczynieniem z żądanej informacji publicznej użytku dla dobra ogółu, gdyż w rzeczywistości dotyczy on wyłącznie klientów firmy wnioskodawcy. Wnioskodawca nie wykazał także, w jaki konkretny sposób udostępnienie mu żądanej informacji publicznej jest związane z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych. Ponadto, jak już wyżej wskazano, uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej nie służy wszystkim podmiotom zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, aby móc ją następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe realizowanie interesu publicznego. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. mowa jest zaś o kwalifikowanym interesie publicznym, który w okolicznościach niniejszej sprawy nie został wykazany. W konsekwencji rozstrzygnięcie organu zawarte w decyzji z dnia 13 lipca 2022 r. nr 2/2022 o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej było prawidłowe. Z podanych względów zarzuty skargi kasacyjnej należało uznać za uzasadnione. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając fakt, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, na podstawie art. 188 w zw. z art. 151 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę (pkt 1 sentencji wyroku). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 203 pkt 2, art. 209 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.).