III OSK 2559/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie sędzia NSA Artur Kuś sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy Grunwald od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Ol 336/23 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "P." im. J.P. w O. na uchwałę Rady Gminy Grunwald z dnia 27 czerwca 2018 r. nr L/314/2018 w przedmiocie utworzenia Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. postanawia: 1. uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę; 2. odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Ol 336/23 po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia "P." im. J. P. w O. (dalej "Stowarzyszenie", "strona skarżąca") na uchwałę Rady Gminy Grunwald (dalej "Rada Gminy" lub "organ") z dnia 27 czerwca 2018 r. nr L/314/2018 w przedmiocie utworzenia Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M.: I. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądził od Gminy Grunwald na rzecz Stowarzyszenia zwrot kosztów postępowania sądowego. Z uwagi na to, że skarga Stowarzyszenia została wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994 z późn. zm.) zwanej dalej u.s.g., Sąd pierwszej instancji w pierwszej kolejności zbadał czy uchwała została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej oraz czy strona skarżąca wykazała, że posiada legitymację do jej wniesienia. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, Stowarzyszenie wykazało swój interes prawny w zaskarżeniu kwestionowanej w sprawie uchwały. Skarżące stowarzyszenie bowiem - jak wskazało w skardze, a organ temu nie przeczył - prowadziło od 20 stycznia 2014 r. do 31 lipca 2020 r. w miejscowości S., inną formę wychowania przedszkolnego - punkt przedszkolny. Podmiot ten na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego był uprawniony do otrzymywania dotacji z budżetu gminy Grunwald. W tym celu zachodziła konieczność ustalenia wysokości podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli na terenie Gminy Grunwald. Stosowny procent tej wartości stanowił należną dotację na dzieci uczęszczające do punktu przedszkolnego w S. W związku z powyższym Są przyjął, że podjęcie aktu, który ma choćby pośredni wpływ na wysokość dotacji należnej skarżącemu, skutkuje również naruszeniem interesu prawnego Stowarzyszenia. Sąd pierwszej instancji przyjął, że utworzenie zespołu szkolno- przedszkolnego poprzez połączenie publicznej szkoły podstawowej i samorządowego przedszkola - jak miało to miejsce w przypadku zaskarżonej uchwały - stanowi przekształcenie o jakim mowa w art. 89 ust. 9 Prawa oświatowego, przy czym podczas połączenia w zespół musi dojść do zmian chociażby w jednym z podmiotów włączonych do zespołu. W sprawie taka zmiana miała miejsce, skoro oddział przedszkolny przy Szkole Podstawowej w M. został przeniesiony do Przedszkola Samorządowego w M. Innymi słowy nie doszło do prostego połączenia szkoły podstawowej i przedszkola samorządowego, ale właśnie do przekształcenia, ponieważ niewątpliwie w wyniku połączenia nastąpiła zmiana struktury łączonych placówek, poprzez przeniesienie zerówki ze szkoły do przedszkola. Taka sytuacja spowodowała bowiem, że doszło do częściowego przekształcenia przy okazji połączenia w Zespół. Dlatego Sąd pierwszej instancji przyjął, że połączenie w Zespół wraz z przekształceniem odpowiada treści art. 91 ust. 7 w związku z art. 89 ust. 9 Prawa oświatowego. Sąd przyjął również, że skoro brak jest legalnej definicji przekształcenia, to poza przypadkami wyłączenia szkół/przedszkoli lub placówek z zespołu szkół oraz rozwiązania zespołu szkół wszystkie inne działania związane z ingerencją w warunki utworzenia i organizacji szkoły/przedszkola lub placówki wymagają zachowania warunków dotyczących obowiązku informacyjnego oraz warunku dotyczącego uzyskania dla przekształcenia pozytywnej opinii kuratora oświaty – zgodnie z art. 89 w ust. 1 zdanie drugie Prawa oświatowego. Natomiast z mocy art. 89 ust. 3 ww. ustawy przekształcenie szkoły lub placówki publicznej prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego może nastąpić po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Sąd pierwszej instancji podniósł, że powyższe wymogi, co nie jest kwestionowane, nie zostały zachowane przez Radę Gminy w toku procedury uchwałodawczej. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił też, że niezależnie od powyższego dopiero z chwilą zmiany art. 91 Prawa oświatowego polegającej na nadaniu nowego brzmienia ust. 7 i dodaniu ust. 7a, utworzenie zespołu szkół lub placówek albo szkół i placówek oraz włączenie szkoły lub placówki do zespołu nie wiąże się z obowiązkiem zastosowania art. 89 ust. 1 i 3 Prawa oświatowego. Po tej nowelizacji zgodnie z art. 91 ust. 7a Prawa oświatowego (obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.) w przypadku: 1) utworzenia zespołu szkół lub placówek albo szkół i placówek oraz włączenia szkoły lub placówki do zespołu - przepisu art. 89 nie stosuje się; 2) wyłączenia szkoły lub placówki z zespołu szkół lub placówek oraz rozwiązania zespołu - przepisów art. 88 i art. 89 nie stosuje się. Organ w odpowiedzi na skargę niezasadnie przywołał więc przepis art. 91 ust. 7a ustawy. To zaś oznacza, że w czasie podjęcia uchwały o utworzeniu zespołu przez Radę Gminy Grunwald z dnia 27 czerwca 2018 r. organ stanowiący dopuścił się rażącego naruszenia obowiązujących wówczas przepisów ustawy Prawo oświatowe, bowiem przed podjęciem uchwały nie zawiadomiono rodziców uczniów o zamiarze utworzenia zespołu wraz z przeniesieniem oddziału przedszkolnego, jak również nie uzyskano pozytywnej opinii kuratora. Tego naruszenia nie konwaliduje dokonana dnia 1 stycznia 2019 r. opisana nowelizacja Prawa oświatowego dotycząca przepisów o utworzeniu zespołu szkół, a więc m.in. o połączeniu w zespół szkoły podstawowej i przedszkola. Sąd dodał, że oceniając legalność uchwały zobligowany był kierować się wymaganiami proceduralnymi oraz normami prawa materialnego obowiązującymi w chwili podjęcia uchwały, co wynika z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP oraz przyjętej zasady sądowej kontroli administracji publicznej. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił też, że skoro zaskarżona uchwała o utworzeniu zespołu jest aktem prawa miejscowego, to nie odnoszą się do niej ograniczenia czasowe uregulowane w art. 94 ust. 1 u.s.g. a uniemożliwiające stwierdzenie nieważności uchwały po upływie roku od ich podjęcia. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Wójt Gminy Grunwald, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono 1. naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji niewłaściwie zastosowanie, tj. 1) art. 91 ust. 7 w zw. z art. 89 ust. 9 w zw. z art. 89 ust. 1-8 i w zw. z art. 88 Prawa oświatowego polegające na uznaniu, iż dla połączenia szkoły i przedszkola w zespół (art. 91 ust. 1 i 2 ustawy.) należy stosować przepisy jak dla przekształcenia (art. 89 ust. 9 ww. ustawy) skutkujące przeprowadzeniem procedury likwidacyjnej (art. 89 ust. 1-8 Prawa oświatowego) w sytuacji, gdy połączenie szkoły i przedszkola nie jest przekształceniem, o którym mowa w art. 89 ust. 9 Prawa oświatowego i w związku z tym niezasadne jest stosowanie procedury jak dla likwidacji szkoły lub placówki; 2) art. 89 ust. 9 w zw. z art. 89 ust. 1-8, w zw. z art. 91 ust. 7 w zw. z art. 88 i w zw. z art. 95 ust. 1 Prawa oświatowego polegające na uznaniu, iż w wyniku połączenia szkoły podstawowej z przedszkolem doszło do przekształcenia polegającego na przeniesieniu oddziału przedszkolnego przy Szkole Podstawowej w M. do Przedszkola Samorządowego w M., w sytuacji gdy nie doszło do przekształcenia w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe, gdyż oddział przedszkolny nie należy do struktur szkoły podstawowej (art. 95 ust. 1 ww. ustawy), a jednocześnie nie jest ani szkołą ani placówką, 3) art. 94 w zw. z art. 40 u.s.g. przez przyjęcie, że stanowiąca przedmiot rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji uchwała jest aktem prawa miejscowego, w sytuacji gdy zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego zarówno w interpretacji dla powołania zespołu szkół jak i w interpretacji dla przekształcenia dotyczącego oddziału przedszkolnego; 2. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 138, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 141 § 4, art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) zwanej dalej P.p.s.a., poprzez stwierdzenie nieważności uchwały organu, w sytuacji, gdy w treści uzasadnienia wyroku Sąd w jednym miejscu twierdzi, że połączenie w zespół szkoły i przedszkola to nie jest przekształcenie w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe, a następnie, powołując się na późniejszą nowelizację, twierdzi, iż przed wejściem w życie zmiany art. 91 ust. 7 i dodaniem ust. 7a połączenie, o którym mowa powyżej, stanowiło przekształcenie w rozumieniu przepisów tej ustawy. W oparciu o powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uwzględnienie skargi kasacyjnej oraz uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i stosownie do art. 188 P.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. o rozpoznanie skargi Stowarzyszenia i w konsekwencji oddalenie skargi Stowarzyszenia w całości; zasądzenie od Stowarzyszenia na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, tj. na podstawie art. 209, art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Stowarzyszenie wniosło o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie od skarżącego kasacyjnie organu na rzecz Stowarzyszenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a. W tej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanki nieważności postępowania, tym niemniej zaistniała przesłanka odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu wskazuje, że skuteczne wniesienie skargi w tym trybie uzależnione zostało od tego, czy strona skarżąca wykaże naruszenie - poprzez unormowania kwestionowanej uchwały – przysługującego jej interesu prawnego lub uprawnienia. W myśl art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie strony wnoszącej skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym jest właśnie art. 101 ust. 1 u.s.g. Brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia strony składającej skargę obliguje sąd w takim przypadku do jej odrzucenia. Nie budzi najmniejszej wątpliwości, że skarga wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru tzw. skargi powszechnej (actio popularis) co oznacza, że same potencjalne skutki danej uchwały, które mogłyby nastąpić w przyszłości nie dają uprawnienia do jej skutecznego wniesienia. Uchwała nr L/314/2018 Rady Gminy Grunwald z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie utworzenia Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. została podjęta na podstawie art. 307 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 60), a także art. 91 ust. 1, 2, 4, 5, 9 oraz art. 88 ust. 1, 2 i 7 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 1 Prawa oświatowego. Ponadto jako podstawę prawną do jej podjęcia Rada Gminy Grunwald wskazała art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h u.s.g. oraz art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2007 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 z późn. zm.). Bez wątpienia uchwała w sprawie utworzenia zespołu szkolno-przedszkolnego stanowi akt organu jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej. Kryterium "naruszenia interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny strony skarżącej, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Ze skuteczną skargą może więc wystąpić podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Dopiero ustalenie, że strona skarżąca posiada w tym względzie legitymację do wniesienia skargi, otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny (por. wyrok NSA z 14 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 457/16; wyrok NSA z 2 września 2014 r. sygn. akt II OSK 237/13; wyrok NSA z 21 maja 2015 r. sygn. akt II OSK 2560/13, postanowienie NSA z 16 listopada 2022 r. sygn. akt III OSK 6056/21; postanowienie NSA z 11 czerwca 2024 r. sygn. akt III OSK 2318/22). Wbrew twierdzeniu Sądu pierwszej instancji, objęta tą sprawą uchwała w sprawie utworzenia Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. nie dotyczyła interesu prawnego strony skarżącej w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Sąd pierwszej instancji nie wskazał na jakikolwiek przepis, który przyznawał uprawnienia skarżącemu Stowarzyszeniu "P." im. J. P. w O., które zostałoby naruszone tak podjętą uchwałą. Jedynie ogólnie wskazał, że to Stowarzyszenie jest uprawnione do otrzymywania dotacji z budżetu Gminy Grunwald i tym samym zachodziła konieczność ustalenia wysokości podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli na terenie tej Gminy, a stosowny procent od tej wartości stanowić ma należną dotację na dzieci uczęszczające do punktu przedszkolnego prowadzonego przez ww. Stowarzyszenie w miejscowości S. Tym samym Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżona uchwała ma prawdopodobnie pośredni wpływ na wysokość dotacji należnej Stowarzyszeniu, a więc narusza interes prawny strony skarżącej. W skardze sama strona skarżąca podniosła natomiast, że istotne znaczenie dla wysokości należnej dotacji ma liczba dzieci uczęszczających do publicznego przedszkola na terenie dotującej gminy. Jak wyjaśnia w skardze strona skarżącą, do dnia 1 września 2019 r. w strukturze Szkoły Podstawowej w M. funkcjonował oddział przedszkolny, a od dnia 1 września 2019 r. oddział ten został "przejęty" przez Przedszkole Publicznej w M., przy czym obie te placówki funkcjonowały w ramach Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. Miałoby to mieć znaczenie dla ustalenia wysokości subwencji dla publicznych przedszkoli w Gminie Grunwald, a tym samym także i dotacji na prowadzenie punktu przedszkolnego przez skarżące Stowarzyszenie. Jednak podstawowe zarzuty samej skargi nie dotyczyły zmniejszonej wysokości dotacji należnej Stowarzyszeniu po dniu 1 września 2019 r., ale kwestionują legalność samego trybu tworzenia tego Zespołu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty podniesione w samej skardze w żaden sposób nie uzasadniają naruszenia interesu prawnego skarżącego Stowarzyszenia. Zgodnie z art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203) w wersji obowiązującej na datę wejścia w życie zaskarżonej uchwały pod pojęciem placówki wychowania przedszkolnego należało rozumieć przedszkole, oddział przedszkolny w szkole podstawowej oraz inną formę wychowania przedszkolnego. Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych pod pojęciem podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli należy rozumieć kwotę wydatków bieżących zaplanowanych na rok budżetowy na prowadzenie przez gminę przedszkoli, z wyłączeniem przedszkoli specjalnych i przedszkoli, w których zaplanowane wydatki bieżące finansowane z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej przekraczają 50% ich zaplanowanych wydatków bieżących, pomniejszonych o enumeratywnie wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 1-7 ww. ustawy opłaty lub kwoty i podzielone przez statystyczną liczbę uczniów w tych przedszkolach pomniejszoną o statystyczną liczbę uczniów niepełnosprawnych w tych przedszkolach. Tym samym z powyższego przepisu wynika, że podstawą do obliczenia wysokości podstawowej kwoty dotacji dla publicznych przedszkoli są bieżące wydatki zaplanowane w budżecie danej gminy na prowadzenie przez gminę przedszkoli oraz statystyczna liczba uczniów uczęszczających do tych przedszkoli. Nie ma znaczenia sama liczba przedszkoli. Jak stwierdził NSA w wyroku z 7 grudnia 2022 r. sygn. akt I GSK 1578/20 (wydanym w przedmiocie ustalenia wysokości podstawowej kwoty dotacji oświatowej dokonanej przez Wójta Gminy Grunwald na wniosek skarżącego w tej sprawie Stowarzyszenia), przepisy ustawy o finansowaniu zadań oświatowych nie ustalają metodologii obliczania kwoty wydatków bieżących, o których mowa w art. 12 ust. 1 tej ustawy a także nie ustanawiają obowiązku organu określenia tejże metodologii, co oznacza, że organ wykonawczy sam dokonuje takich obliczeń stosując powszechnie przyjęte/akceptowane reguły podziału planowanych kosztów funkcjonowania pomiędzy podmioty, w tym przedszkola gminne (w odniesieniu do zaplanowanych w budżecie limitów wydatkowych). Obliczenia te muszą być udokumentowane w celach weryfikacyjnych i wynikać z nich powinno jakie kryteria zastosowano przy tych wyliczeniach. Oznacza to, że włączenie przedszkola samorządowego do Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nie prowadzi do zmiany liczby dzieci korzystających z wychowania przedszkolnego w publicznej placówce. Także włączenie Przedszkola Samorządowego i Szkoły Podstawowej do Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nie musi oznaczać zmiany bieżących wydatków zaplanowanych w budżecie danej gminy na prowadzenie przez gminę przedszkoli. Z art. 17 ust. 1 ww. ustawy wynika, że warunki przyznawania niesamorządowym przedszkolom dotacji wprost odwołują się do wysokości dotacji na każdego ucznia w takim niesamorządowym przedszkolu stanowiącej kwotę równą podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli. Tym niemniej to nie sądy administracyjne mają obowiązek za stronę skarżącą udowadniać naruszenie jej interesu prawnego. To strona skarżąca powinna precyzyjnie wskazać, jaką kwotę dotacji otrzymała np. w 2017 r. i jaką w 2018 r. już po dokonaniu utworzenia Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. i na tej podstawie wykazywać, że właśnie poprzez podjęcie uchwały o utworzeniu tego Zespołu kwota dotacji uległa zmniejszeniu. Nie wystarczy samo zasugerowanie, że utworzenie Zespołu Szkolno-Przedszkolnego miało jakiś wpływ na wysokość subwencji oświatowej dla przedszkoli. Ten wpływ powinien być wyraźnie wykazany, a nie jedynie sugerowany. Co istotne, jeżeli już miałaby miejsce zmiana, to musiałaby ona wynikać tylko z faktu utworzenia Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w M. Stanowczo też nie jest wystarczające ogólne wskazanie przez Sąd pierwszej instancji, że uchwała ta pośrednio mogła mieć wpływ na wysokość dotacji. Pośrednie oddziaływanie nie stanowi wystarczającej podstawy do skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1u.s.g. Zaskarżona uchwała (lub inny akt) musi naruszać bezpośredni, konkretny i realny interes strony skarżącej, a nie jedynie jej możliwy lub potencjalny interes. Związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną strony skarżącej a zaskarżoną uchwałą musi w dacie wniesienia skargi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień lub nałożenia na niego określonych obowiązków. Tego strona skarżąca w tej sprawie nie tylko nie wykazała, ale nawet nie wskazała na przepisy prawa, które chroniłyby jej interes prawny naruszony zaskarżoną uchwałą. Tym samym skoro strona skarżąca kasacyjnie nie wykazała, w jaki sposób doszło do naruszenia jej prawem chronionego interesu lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą, to taka skarga podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 u.s.g. odrzuceniu. Ponieważ w tej prawie Sąd pierwszej instancji rozpoznał skargę podlegającą odrzuceniu, to Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 189 w związku z art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g. w punkcie pierwszym postanowienia uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę. Odrzucając skargę Naczelny Sąd Administracyjny nie dokonuje kontroli zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów, jak również nie rozpoznaje zawartych w skardze wniosków. Ponieważ strona skarżącą była zwolniona od obowiązku uiszczenia opłat sądowych, to Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o zwrocie wpisu do skargi. W punkcie drugim Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a. odstąpił od zasądzenia na rzecz strony skarżącej kasacyjnie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.