III OSK 2273/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2022 r. sygn. akt III OSK 2273/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 865/19 w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z 25 maja 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt III OSK 2273/21) oddalił skargę kasacyjną B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 września 2019 r. Wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości na podstawie art. 158 P.p.s.a. co do treści ww. wyroku złożył uczestnik postępowania – Stowarzyszenie [...], pytając: 1) co jest podstawą prawną, którą ustanowiono Kościelnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych jako organ administracji publicznej, 2) jakie kompleksowe regulacje dotyczące ochrony danych osobowych przyjęła Konferencja Episkopatu Polski przed wejściem RODO w życie, tj. przed majem 2016 roku ? Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.): "Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym". Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 662/09 i 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 22/15). Wskazując na powyższe, stwierdzić należy, że motywy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2022 r. są klarowne co do swojej treści i nie wymagają dodatkowej wykładni. Sąd ten, oddalając wniesioną w sprawie skargę kasacyjną, odniósł się do obu zagadnień w niej przedstawionych, a więc – po pierwsze – momentu wejścia w życie przepisów RODO i związaną z tym możliwością stosowania przez Kościół Katolicki szczegółowych zasad ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych, a po drugie – możliwości utworzenia i statusu Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Odnośnie do pierwszego z tych zagadnień, Sąd wskazując, że w art. 91 ust. 1 RODO nie zostały zakreślone żadne rygory, uznał, że podstawą przyjętych zasad ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem, były odpowiednie normy Kodeksu Prawa Kanonicznego, co odpowiada na pytanie 2 wniosku. Z kolei podstawę powołania Kościelnego Inspektora Ochrony Danych stanowił art. 91 ust. 2 i art. 52 RODO oraz zapewniona Kościołowi Katolickiemu m.in. na podstawie przepisów Konstytucji RP autonomia w sprawach organizacyjnej, co odpowiada pytaniu pierwszemu. Próba podważenia stanowiska przedstawionego w ww. wyroku stanowi natomiast nieuprawnioną polemikę z prawomocnym wyrokiem Sądu. Podkreślić należy, że wniosek o wykładnię orzeczenia nie może stanowić kolejnego, nieprzewidzianego w ustawie środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.