III OSK 82/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2022 r. sygn. akt III OSK 82/21 uchylającego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 967/17 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 27 kwietnia 2017 r. nr DOLiS/DEC-516/17/35434,35438/17 w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić wniosek o wykładnię wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 maja 2022 r. sygn. akt III OSK 82/21 wydanym w sprawie ze skargi kasacyjnej M. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 967/17, na podstawie art. 188 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 203 pkt 1 oraz art. 200 w zw. z ar. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) dalej zwanej "p.p.s.a." uchylił zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję (pkt 1) oraz zasądził od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz M. J. kwotę 1.137 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2). Wnioskiem z 11 kwietnia 2023 r. [...] Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. zwróciło się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści ww. wyroku, "a to: na jakiej podstawie Urząd Ochrony Danych Osobowych ma rozpatrzyć skargę M. J. ze stycznia 2012 r." W uzasadnieniu wskazano, iż w wyroku NSA z 25 maja 2022 r. nie odniesiono się do tego, jak zinterpretować "i 3" w art. 43 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) dalej zwanej "p.p.s.a." sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Jednocześnie przyjmuje się, co wynika wprost z art. 158 p.p.s.a., że wniosek o wykładnię musi dotyczyć treści wyroku, a więc a contrario, wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku nie może dotyczyć materii, odnośnie do której sąd administracyjny się nie wypowiadał. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości dotyczące wyroku. Sąd nie może w trybie dokonania wykładni wyroku uzupełniać zatem powodów rozstrzygnięcia, które prowadzić będzie do poszerzenia go o inne elementy, czy też do sformułowania przez sąd dodatkowych motywów lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie (por. postanowienie NSA z 17 stycznia 2023 r., II OSK 1219/20; postanowienie NSA z 7 kwietnia 2022 r., II OSK 1642/19; postanowienie NSA z 2 marca 2021 r., II OSK 1017/19; postanowienie NSA z 17 kwietnia 2018 r., II OSK 972/16). Wbrew zgłoszonemu żądaniu, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie potrzeba dokonania wykładni wyroku z 25 maja 2022 r. Zarówno bowiem sentencja ww. wyroku, jak i jego uzasadnienie są sformułowane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości (umożliwiający jednoznaczne rozumienie ich treści). Odpowiedzi na pytania sformułowane przez dopuszczone do udziału w postępowaniu Stowarzyszenie wykraczają poza zakres wykładni wyroku, gdyż nie zmierzają one do interpretacji niejasnej sentencji orzeczenia, jak również nie mają na celu niezbędnego wyjaśnienia obiektywnych wątpliwości dotyczących treści oceny prawnej, jaka stała za wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięciem. Treść wniosku, zawierającego wyrazy niecenzuralne i powszechnie uważane za obraźliwe, nakazuje uznać, iż jego celem była wyłącznie polemika ze stanowiskiem zajętym w wydanym w niniejszej sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym brak było wątpliwości co do jego treści, co przesądza o braku podstaw do wydania postanowienia w trybie art. 158 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wykładnię wyroku.