III OSK 2020/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Mieszkaniowej Spółdzielni Własnościowej N. z siedzibą w L. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 1 grudnia 2023 r. nr GOS.6132.2.2022.XIV w sprawie ze skargi kasacyjnej Mieszkaniowej Spółdzielni Własnościowej N. z siedzibą w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 660/24 w sprawie ze skargi Mieszkaniowej Spółdzielni Własnościowej N. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 6 czerwca 2024 r., nr SKO/OS-414/2/2024 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 1 grudnia 2023 r. nr GOS.6132.2.2022.XIV.

Wyrokiem z 17 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 660/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Mieszkaniowej Spółdzielni Własnościowej N. z siedzibą w L. (dalej: "skarżąca", "skarżąca kasacyjnie") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 6 czerwca 2024 r., nr SKO/OS-414/2/2024 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew. Pismem z 25 lutego 2025 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wywiodła skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA we Wrocławiu z 17 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 660/24, w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 1 grudnia 2023 r. nr GOS.6132.2.2022.XIV. We wniosku wskazano, że potrzeba wydania rozstrzygnięcia tymczasowego wynika z rozmiaru nałożonej na stronę kary pieniężnej, która – w razie jej wymagalności – destrukcyjnie wpłynie na finanse skarżącej i spowoduje prawdopodobnie potrzebę zaciągnięcia pożyczki bankowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji jest dopuszczalny, chociaż mając na uwadze, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z 6 czerwca 2024 r., nr SKO/OS-414/2/2024 utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z 1 grudnia 2023 r. nr GOS.6132.2.2022.XIV wniosek ten powinien w istocie dotyczyć wstrzymania wykonania decyzji organu odwoławczego, ponieważ to ta decyzja ostateczna podlega wykonaniu. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.), po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają uzasadnienia w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21, z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak m.in. postanowienie NSA z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, zauważyć należy, że skarżąca w zawartym w skardze kasacyjnej wniosku nie przedstawiła swojej sytuacji finansowej. Wśród załączników skargi kasacyjnej nie znajdują się dokumenty, które przedstawiałyby jej sytuację majątkową, a sama argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wniosku ma ogólny i powierzchowny charakter. Nałożony na skarżącą kasacyjnie obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, fakt zobowiązania do wpłaty nawet znacznej kwoty nie stanowi o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. O takiej obawie można byłoby mówić jedynie po dokonaniu szczegółowej analizy sytuacji finansowej skarżącej i zestawieniu tej sytuacji z wysokością zobowiązania zawartego w zaskarżonej decyzji. Dokonanie takiej oceny, wobec braku stosownych twierdzeń i dowodów, jest niemożliwe. Skarżąca kasacyjnie nie złożyła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową i majątkową, ani nawet nie przedstawiła szczegółowych i zindywidualizowanych twierdzeń w tym zakresie. W niniejszej sprawie wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej został złożony bez należytego uzasadnienia. Przypomnieć należy, że ewentualna wadliwość decyzji nie stanowi przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej przez sądy administracyjne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.