III FZ 553/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2553/24 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 28 sierpnia 2024 r. nr SKO/I/III/870/2024 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2553/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA) oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 marca 2025 r. S. K. (Skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie (dalej: SKO) z dnia 28 sierpnia 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od upomnienia w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Pismem z dnia 14 października 2024 r. Skarżący wniósł skargę na postanowienie SKO. Sąd pierwszej instancji wyrokiem z dnia 18 marca 2025 r. oddalił skargę. W związku z tym, że przedmiotowy wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, odpis sentencji doręczono Skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego dnia 15 kwietnia 2025 r. Pismem z dnia 20 maja 2025 r. (jest to także data wpływu do sądu – k. 82-88) Skarżący wniósł o przesłanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Ponadto w przedmiotowym piśmie zawarł wniosek o przywrócenie terminu. Uzasadniając swoje stanowisko, Strona podniosła, że nie była w stanie przesłać wniosku o sporządzenie uzasadnienia w ustawowym terminie ze względu na stan zdrowia oraz ogromną ilość urzędowej korespondencji. Skarżący wskazał, że ma nadciśnienie tętnicze, prowadzi spokojny tryb życia, a sprawy sądowe bardzo go denerwują i stresują, przez co boli go serce i nie jest w stanie pracować. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 23 maja 2025 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, poprzez wskazanie daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wezwanie doręczono Skarżącemu dnia 18 czerwca 2025 r. W piśmie z dnia 25 czerwca 2025 r. Skarżący wskazał, że datą, w której ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień 20 maja 2025 r. Dodatkowo podniósł, że jest prześladowany przez policję, prokuraturę, sądy i urzędy. Dwukrotnie został skazany jako niewinny człowiek. Wskazał, że ukradziono mu ziemię i zmieniono granice. Skarżący twierdzi że choruje i jest w trakcie diagnostyki. Ponadto musi sam robić zakupy, prasować, gotować, dbać o ogród, wykonywać zabiegi techniczne na polach. W ocenie Strony spraw urzędowych jest tak dużo, że nie jest w stanie odpisywać na urzędową korespondencję. Skarżący na poparcie swoich twierdzeń przysłał m.in. zaświadczenie lekarskie z dnia 27 września 2024 r., zlecenie wykonania badań diagnostycznych z dnia 10 marca 2025 r., a ponadto liczne dokumenty świadczące o toczących się w jego sprawie postępowaniach administracyjnych i sądowych. Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) oddalił wniosek Skarżącego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o przywrócenie terminu, sporządzenie i przesłanie uzasadnienia wyroku w formie pisemnej tradycyjną pocztą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko WSA, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przywrócenia terminu. Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku niewystarczające są argumenty Skarżącego sprowadzające się do twierdzenia, iż uchybienie terminu wynikało z nadciśnienia tętniczego, nerwów i stresu wynikających z ogromu spraw sądowych z jego udziałem. Jak zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji, od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swoich spraw. Nadmiar obowiązków związanych z prowadzeniem innych postępowań (sądowych i administracyjnych) nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie. Przemęczenie spowodowane ilością spraw nie może stanowić okoliczności usprawiedliwiającej niezachowanie terminu do wniesienia powyższego wniosku, tym bardziej, że Skarżący nie wykazał, iż nie mógł się posłużyć osobami trzecimi w dokonaniu tej czynności procesowej. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.