III FSK 1159/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Spółdzielni M. [...] w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Po 266/24 w sprawie ze skargi Spółdzielni M. [...] w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 29 lutego 2024 r. nr SKO-GO-4151/2/2024 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Po 266/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA) oddalił skargę Spółdzielni M. [...] w T. (dalej: Skarżąca) na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie (dalej: SKO) z dnia 29 lutego 2024 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W skardze kasacyjnej Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ administracji do czasu rozpoznania sprawy przez właściwy miejscowo sąd administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, że wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był już rozpatrywany przez WSA, który postanowieniem z dnia 25 lipca 2024 r. odmówił Skarżącej zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA podkreślił, że Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała zaistnienia przesłanek, które dawałyby podstawę do zastosowania środka ochrony tymczasowej. Skarżąca, w żaden sposób nie uzasadniła bowiem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt III FZ 377/24 oddalił zażalenie Skarżącej na powyższe rozstrzygnięcie. Przechodząc do oceny wniosku Skarżącej zawartego w skardze kasacyjnej z dnia 17 marca 2025 r. należy zauważyć, że stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W tym miejscu wyjaśnić trzeba, że warunkiem wstrzymania decyzji jest spełnienie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. wykazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej Skarżącej. W sytuacji, gdy chodzi o akt administracyjny rodzący obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem wnioskodawcy, konieczne jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na jego trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. Rolą wnoszącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Analizując wniosek Skarżącej zawarty w skardze kasacyjnej, należy zauważyć, że nie zawiera on jakiegokolwiek uzasadnienia pozwalającego uznać, że zaistniały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki wskazujące na zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ogranicza się do jednego zdania, w którym Strona wnosi o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji przez organ administracji do czasu rozpoznania sprawy przez właściwy miejscowo sąd administracyjny. Do wniosku Skarżąca nie przedłożyła również żadnych dokumentów. Stwierdzić więc należy, że Skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. przez co Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw by wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i 4 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.