III FZ 476/24

Dnia 7 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie lub sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt III FZ 476/24 w sprawie z zażalenia A. M. i K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 450/23 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. M. i K. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 711/22 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 15 grudnia 2021 r., nr SKO.463.67.2021 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: 1) odrzucić wniosek o uzupełnienie postanowienia; 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2024 r., III FZ 476/24, w ten sposób, że na stronie pierwszej w wersie 14 od dołu w miejsce słów "Zażalenie zasługuje" wpisać słowa "Zażalenie nie zasługuje".

Postanowieniem z 22 kwietnia 2024 r., I SA/Gd 450/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A. M. i K. M. na postanowienie z 11 września 2023 r. o odmowie uzupełnienia uzasadnienia postanowienia w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 stycznia 2023 r., I SA/Gd 711/22, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 15 grudnia 2021 r. w przedmiocie ulgi płatniczej. Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z 19 grudnia 2024 r., III FZ 476/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących. Pismem z 24 marca 2025 r. (data nadania) skarżący złożyli wniosek o uzupełnienie bądź sprostowanie powyższego postanowienia wskazując, że sąd nie odniósł się do zaistniałej w sprawie sytuacji prawnej oraz faktycznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 2 i § 3 a contrario p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a., przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek skarżących jako złożony po przewidzianym do tego terminie, należało odrzucić na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a. W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie postanowienia został nadany przez skarżących 24 marca 2025 r., natomiast jak wynika z akt sprawy postanowienie o uzupełnienie, którego skarżący wnoszą zostało przez nich odebrane 7 marca 2025 r. Oznacza to, że wniosek został złożony po terminie 14 dni od doręczenia postanowienia, który upływał w dniu 21 marca 2025 r. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a., przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie w uzasadnieniu postanowienia z 19 grudnia 2024 r., III FZ 476/24, omyłkowo wskazano, że zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, pomimo, że zarówno z sentencji postanowienia, jak i z uzasadnienia postanowienia oraz wskazanej podstawy prawnej jednoznacznie wynika, że zażalenie zostało oddalone. Stąd też konieczne było sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1a w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., a także na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.