III FZ 462/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 maja 2026 r. sygn. akt I SA/Kr 967/22 w przedmiocie wpisu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 lutego 2026 r. w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 17 czerwca 2022 r. nr 1201-IEW-1.4120.1.2022.7 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 27 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 967/22 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał P. G. (dalej: Skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 3 lutego 2026 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 17 czerwca 2022 r. Na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, że obowiązek uiszczenia wpisu stał się bezprzedmiotowy z uwagi na wydanie w dniu 24 marca 2026 r. przez WSA w Krakowie wyroku, którym uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Zdaniem skarżącego, wobec zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji utraciło swój przedmiot, a tym samym nieuzasadnione stało się żądanie uiszczenia wpisu od tego zażalenia. Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości i odstąpienie od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 146, dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem przypadków wskazanych w ustawie, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie natomiast do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, zaś zgodnie z § 2 tego przepisu opłacie podlegają również pisma, od których przepisy ustawy przewidują pobranie wpisu. Zażalenie jest środkiem zaskarżenia podlegającym obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego, chyba że ustawa przewiduje w konkretnym przypadku zwolnienie od tego obowiązku. W przedmiotowej sprawie Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z 3 lutego 2026 r. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji. Zażalenie takie podlega opłacie, a z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący był zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W konsekwencji Przewodniczący Wydziału WSA w Krakowie prawidłowo wezwał go do uiszczenia należnego wpisu od wniesionego zażalenia. Trzeba zaznaczyć, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena legalności zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 maja 2026 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Dla oceny tego zarządzenia istotne jest, że w dacie jego wydania było złożone zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie, którego strona nie cofnęła, a które jest środkiem zaskarżenia podlegającym obowiązkowi uiszczenia wpisu. Nie można podzielić stanowiska skarżącego, że wydanie wyroku uwzględniającego skargę przed wydaniem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu powoduje automatyczne wygaśnięcie obowiązku fiskalnego związanego z wniesieniem zażalenia. Sąd w pierwszej kolejności bada wymogi formalne i fiskalne, a dopiero w dalszej kolejności merytoryczną treść i stan sprawy. Jedynie dodatkowo trzeba zauważyć, że ewentualny brak uiszczenia wpisu spowoduje odrzucenie zażalenia, co wobec wcześniejszego uwzględnienia przez WSA w Krakowie skargi - skutkującego automatycznym udzieleniem ochrony tymczasowej (art. 152 § 1 p.p.s.a.) - nie wpłynie na sytuację skarżącego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone zarządzenie prawidłowo określa kwotę wpisu sądowego od zażalenia, precyzuje podstawę prawną żądania, zakreśla termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazuje rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak jest zatem podstaw do jego uchylenia. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.