III FZ 389/26

Dnia 17 lipca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Po 640/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 23 maja 2025 r., nr SKO.F.406.759.2024 w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2022 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 28.05.2026 r. o sygn. I SA/Po 640/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi P. sp. o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 23.05.2025 r., nr SKO.F.406.759.2024, wydaną w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2022 r., odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Poznaniu z 23.09.2025 r. 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. 2.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 23.09.2025 r. w punkcie pierwszym oddalił wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w punkcie drugim odrzucił skargę. Pismem z 7.10.2025 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie z 23.09.2025 r. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 5.11.2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi (w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia) przez uiszczenie wpisu od zażalenia. W terminie otwartym do wykonania zarządzenia skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z 12.12.2025 r., I SPP/Po 167/25, pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia skarżąca wniosła sprzeciw. Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 16.01.2026 r., I SPP/Po 167/25, utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 6.05.2026 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 5.11.2025 r. W terminie otwartym do opłacenia zażalenia nie uiszczono należnego wpisu. 2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucając zażalenie wyjaśnił, że warunkiem skutecznego wniesienia zażalenia jest uiszczenie wpisu sądowego. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżącej, ponieważ w wyznaczonym terminie ustawowym skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia. Nie zostało też skarżącej przyznane prawo pomocy. Powyższe spowodowało, że WSA w Poznaniu postanowił na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 16 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) o odrzuceniu zażalenia. 3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego zmiany i zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Wyjaśniła, że nie posiada środków finansowych na wnoszenie opłat. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie WSA w Poznaniu odpowiada prawu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2, 3 i 3a p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. 4.2. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie ustawowym 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia tego zażalenia. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji wskazał, że zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku pierwotne wezwanie do uiszczenia wpisu traci moc i powinno być powtórzone po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja miała miejsce, gdyż w terminie otwartym do wykonania zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 5.11.2025 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji z chwilą złożenia tego wniosku zarządzenie utraciło moc. Skarżącej nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 6.05.2026 r., doręczono skarżącej w 12.05.2026 r. wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 5.11.2025 r. Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od zażalenia, więc prawidłowo WSA w Poznaniu, działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił odrzucić zażalenie skarżącej. 4.3. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia. Sędzia NSA Stanisław Bogucki