III FZ 351/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "P." sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 642/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi "P." sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 23 maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2024 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 642/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie "P." sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Strona", "Skarżąca") na postanowienie tego Sądu z dnia 23 września 2025 r., sygn. akt I SA/Po 642/25 oddalające wniosek Skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i odrzucające skargę. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia zażalenia było nieuzupełnienie braku formalnego, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA z 23 września 2025 r. Sąd I instancji wskazał, że Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 5 listopada 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Odpis wezwania został doręczony Skarżącej w dniu 31 marca 2026 (k. 47 akt sądowych). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego nie opłacono zażalenia, co potwierdzono w informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego. Pismem z 6 maja 2026 r. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wedle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie zażalenia przez Sąd I instancji było zasadne. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Jak trafnie podkreślił to Sąd I instancji na dzień wydania zaskarżonego postanowienia Skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego zażalenia. Bezsporne w sprawie jest to, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, prawidłowo wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie do 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek WSA w wyznaczonym terminie. W konsekwencji zasadnie sąd I instancji odrzucił zażalenie Strony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA prawidłowo wskazał przyczyny, które legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia, wskazał jakimi powodami się kierował, przytoczył podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz odniósł się do okoliczności niniejszej sprawy. Z uwagi na podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.