III FZ 312/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński, po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 1130/21 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 16 czerwca 2021 r. nr 1201-IEW-1.4120.3.2021.17 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Zaskarżonym postanowieniem z 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 1130/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił G. T. (dalej: "Skarżący") wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 16 czerwca 2021 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał żadnego uzasadnienia, toteż WSA nie mógł budować argumentacji za Skarżącego. Wniosek niezawierający uzasadnienia podlega oddaleniu, bez wzywania do usunięcia tego braku. Postępowanie o udzielenie ochrony tymczasowej jest postępowaniem inicjowanym wnioskiem strony i w związku z tym to ona musi wykazać, przynajmniej hipotetycznie, zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.). Wobec powyższego tak sformułowany wniosek uniemożliwił Sądowi pierwszej instancji odniesienie się do twierdzeń Skarżącego. Na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącego pismem z 10 maja 2022 r. złożył zażalenie i wskazał w nim na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że nie spełniono przesłanek wstrzymania wykonania decyzji podatkowej - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącego. Wobec powyższego, wniósł o uwzględnienie zażalenia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ustalającej wymiar zobowiązania podatkowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę. Zatem uwzględnienie skargi powoduje, że zainicjowane wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji postępowanie traci rację bytu bowiem zakończenie postępowania wyrokiem uwzględniającym skargę powoduje, że zaskarżony akt nie wywołuje skutków, a zatem nie podlega wykonaniu. Nie ma zatem zagrożenia, że powstaną okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to treść art. 152 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. W tej sytuacji po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji wyroku uwzględniającego skargę zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków prawnych (nie podlega wykonaniu), a tym samym kwestia dotycząca rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji staje się bezprzedmiotowa. Także toczące się postępowanie zażaleniowe należy wówczas umorzyć jako bezprzedmiotowe, bowiem zaskarżona decyzja do chwili rozpatrzenia skargi kasacyjnej przez NSA nie wywołuje skutków prawnych i nie podlega wykonaniu (por. np. postanowienia NSA: z 26 kwietnia 2023 r., II OZ 209/23, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z 25 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 16 czerwca 2021 r., nr 1201-IEW-1.4120.3.2021.17 w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Od wyroku tego wniesiono skargę kasacyjną, a zatem aktualnie wyrok jest nieprawomocny. Wobec powyższego postępowanie z wniosku Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu z uwagi na art. 152 § 1 p.p.s.a., do dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu pierwszej instancji, czyli do dnia rozpoznania skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.