III FZ 306/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 119/17 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z 27 października 2016 r., nr AP9.843.947.2015.KS w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone zarządzenie w całości.

Zarządzeniem z 27 kwietnia 2023 r., III SA/Wa 119/17 Zastępca Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od P. K. (dalej: "Skarżący") kwotę 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 listopada 2017 r., III SA/Wa 119/19, w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z 27 października 2016 r., nr AP9.843.947.2015.KS w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Z uzasadnienia zarządzenia wynika, że do dnia wydania zaskarżonego zarządzenia Skarżący nie uiścił opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku, pomimo doręczenia Skarżącemu 7 marca 2018 r., odpisu zarządzenia z 6 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Na powyższe zarządzenie, pismem z 10 maja 2023 r. Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia i obciążenie wskazanymi kosztami Skarbu Państwa. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 234 § 2 w zw. z art. 226 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym nakazaniu ściągnięcia kwoty 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 119/19 i doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem, w sytuacji gdy obowiązek zwrotu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej uległ przedawnieniu w dniu 14 marca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.), zaś poprzez opłaty sądowe rozumieć należy wpisy oraz opłaty kancelaryjne (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Zgodnie natomiast z art. 226 § 1 p.p.s.a. prawo do żądania kosztów sądowych, a takim jest niewątpliwie opłata kancelaryjna (art. 211 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.) przedawnia się z upływem trzech lat licząc od dnia, w którym koszty należało uiścić, czyli w tym przypadku od dnia zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie (art. 234 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy wynika, że wyrokiem z 23 listopada 2017 r., III SA/Wa 119/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącego, który w następstwie wydania tego orzeczenia, zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Wobec braku uiszczenia wraz z wnioskiem należnej opłaty kancelaryjnej, zarządzeniem z 6 lutego 2018 r., (prawidłowo doręczonym Skarżącemu 7 marca 2018 r.) Skarżący został wezwany do jej uiszczenia. Wystosowane przez sąd wezwanie, przerwało bieg terminu przedawnienia. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie termin przedawnienia upłynął z dniem 7 marca 2021 r. W konsekwencji bezzasadnym było wydanie zaskarżonego zarządzenia 27 kwietnia 2023 r., skoro w tej dacie nie przysługiwało już sądowi pierwszej instancji roszczenie o zapłatę kwoty 100 złotych tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku. Reasumując rację ma Skarżący, że wydanie 27 kwietnia 2023 r. w niniejszej sprawie zarządzenia w przedmiocie ściągnięcia opłaty kancelaryjnej – z uwagi na przedawnienie roszczenia - nastąpiło z naruszeniem art. 226 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 234 § 2 zd. drugie p.p.s.a. Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, stosując odpowiednio art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.