III FZ 268/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1594/21 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 września 2021 r. nr 2201-IEE.711.2.225.2021.JM w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 22 marca 2022 r., I SA/Gd 1594/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił W. P. (dalej: "skarżący’) przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi złożonej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 23 września 2021 r., nr 2201-IEE.711.2.225.2021.JM, w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismem z 31 marca 2022 r. skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości albo jego zmianę i przywrócenie skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wskazał, że nie uchybił żadnym wymogom formalnym i w terminach ustawowych złożył środki i inne pisma, stosował się do wezwań sądu i w odpowiedzi na nie składał pisma, ewentualnie uzupełniał złożone pisma o załączniki. Ponadto podkreślił, że każdorazowo, gdy zachodziła taka konieczność, w odpowiedzi na wezwanie sądu, składał wniosek o zwolnienie od kosztów oraz wypełniał formularz. Wobec tego wskazał, że najprawdopodobniej również i w tej sprawie złożył wniosek oraz formularz. Jednocześnie podtrzymał wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Dodał, że nie trudni się zawodowo działalnością prawniczą, dlatego jeśli nawet nastąpiło jakieś uchybienie spowodowane licznymi toczącymi się postępowaniami z udziałem skarżącego, to mógł on przeoczyć jakieś wezwanie albo błędnie je przyporządkować do sprawy, a na pewno było to bez jego winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W świetle tych przepisów, konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu stanowi brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych osób, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (zob. H. Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, LEX/el. 2018, komentarz do art. 87 p.p.s.a.). Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona przedstawi przekonującą argumentację, która uprawdopodobnia brak winy w uchybieniu terminu, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty zażalenia nie podważają stanowiska sądu pierwszej instancji co do braku podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu. Fakt, że skarżący nie zajmuje się profesjonalnie działalnością prawniczą, jak też to, że ze względu na dużą ilość postępowań z jego udziałem, mógł przeoczyć jakieś wezwanie, w żaden sposób nie uprawdopodobnia braku winy strony w niedochowaniu terminu. Wręcz przeciwnie, skarżący, będąc świadomym, że przed sądami administracyjnymi toczą się postępowania wszczęte na skutek jego skarg, powinien poświęcić uwagę na skrupulatne prowadzenie korespondencji z sądem. Przeoczenia w tym zakresie, nieuzasadnione niezależnymi od strony okolicznościami, poczytywać należy jako wyraz niedbalstwa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.