III FZ 267/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 431/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 26 marca 2024 r. nr SKO.410.213.2023, SKO.410.67.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 431/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA) odrzucił skargę B. J. (dalej: Skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku (dalej: SKO) z dnia 26 marca 2024 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że do Skarżącej przesłany został odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższy odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został skutecznie doręczony Skarżącej w dniu 10 czerwca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 16 akt sądowych). W zakreślonym terminie Skarżąca nadesłała wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 września 2024 r. sygn. akt I SPP/Gd 151/24, Referendarz sądowy odmówiła Skarżącej przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia złożony został sprzeciw. Sąd pierwszej instancji po rozpoznaniu sprzeciwu postanowieniem z dnia 24 października 2024 r. utrzymał w mocy wskazane wyżej postanowienie Referendarza Sądowego. W konsekwencji powyższego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 21 listopada 2024 r. wezwał Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 maja 2024 r. wzywającego Stronę do uiszczenia wpisu od skargi, z jednoczesnym pouczeniem, że nieuzupełnienie powyższego braku fiskalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 3 grudnia 2024 r. (k. 26 akt sądowych). Pismem nadanym dnia 10 grudnia 2024 r. Skarżąca ponowie zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. Na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych Sąd pierwszej instancji ustalił, że w okresie od dnia 26 marca 2024 r. do dnia 13 grudnia 2024 r. Skarżąca nie uiściła żądanej wpłaty tytułem wpisu sądowego od skargi, w związku z tym WSA odrzucił skargę z powodu jej nieopłacona. Od powyższego rozstrzygnięcia wywiedzione zostało zażalenie, w którym Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, iż stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 P.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających Skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Przypomnieć należy, że postanowieniem z dnia 10 września 2024 r., sygn. akt I SPP/Gd 151/24 Referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia Skarżąca wniosła sprzeciw, natomiast Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 24 października 2024 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza. W konsekwencji prawidłowo, po zakończeniu postępowania w zakresie prawa pomocy, ponownie zarządzeniem z dnia 21 listopada 2024 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 maja 2024 r. Na podstawie tego ostatniego zarządzenia wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych. Wspomniane wezwanie doręczono Skarżącej dnia 3 grudnia 2024 r. Wpis od skargi nie został uiszczony, a zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.