III FZ 265/25

Dnia 23 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 410/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia i odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 5 marca 2024 r. nr SKO.Pod/4140/1653/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego lata 2022-2023 postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNEINIE Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 410/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi Skarżącej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 5 marca 2024 r. w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na lata 2022-2023, odrzucił zażalenie Strony na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 listopada 2024 r. (pkt. 1) oraz odrzucił skargę (pkt. 2). Sąd wyjaśnił, że zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Podstawę orzeczenia w tym przedmiocie stanowił art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Jednocześnie Sąd orzekł o odrzuceniu skargi, od której nie uiszczono wpisu, za podstawę rozstrzygnięcia przyjmując art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 maja 2024 r., tj. uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł w terminie 7 dnia od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącej 14 grudnia 2024 r., a więc termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 21 grudnia 2024 r. Wobec braku uiszczenia stosownej kwoty na rachunek Sądu, skargę w przedmiotowej sprawie należało odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Strona, domagając się jego natychmiastowego uchylenia w całości. Ponadto zażądała natychmiastowego objęcia nadzorem postępowania ze względu na kryminalne działania, natychmiastowego stwierdzenia, że wydanie postanowienia nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej, dołączenia do akt wszystkich pism wystosowanych w tej sprawie, natychmiastowego zwrotu wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadnieniem powyższego są ogólnie wskazane "Ustawa zasadnicza, ratyfikowane konwencje i inne Ustawy". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Powołany przepis wprost zatem określa okoliczności, w których dopuszczalne jest wniesienie przez stronę środka zaskarżenia w postaci zażalenia, a dodatkowo z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2 p.p.s.a.) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 p.p.s.a.), na co wskazuje treść art. 198 p.p.s.a. W orzecznictwie utrwalony jest przy tym pogląd, zgodnie z którym przepis art. 227 § 1 p.p.s.a. odnosi się do zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie odnosi się natomiast do kolejnego zarządzenia (pisma), wzywającego do wykonania wcześniejszego prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Zażalenie na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt II FZ 714/10, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 4/11, z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OZ 785/12, z dnia 29 czerwca 2017 r. sygn. akt II GZ 490/17, z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt II OZ 590/18, z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. akt III OZ 1300/21, z dnia 6 lutego 2023 r. sygn. akt III FZ 32/23, z dnia 15 listopada 2023 r. sygn. akt I OZ 516/23, z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. akt I OZ 580/23 oraz z dnia 5 grudnia 2024 r. sygn. akt I OZ 756/24 orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak więc w obowiązującym stanie prawnym zażalenie na zarządzenie (pismo) wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie przysługuje. Wniesienie takiego środka zaskarżenia jest wobec tego niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem. Zgodnie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co też uczynił WSA. W rozpoznawanej sprawie prawomocnie Naczelny Sąd Administracyjny przesądził na mocy postanowienia z 21 sierpnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt III FZ 300/24, o konieczności uiszczenia wpisu od skargi przez Skarżącą. Zarządzeniem z 28 listopada 2024 r. Skarżąca prawidłowo została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 maja 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy (k. 47), wezwanie zostało doręczone Skarżącej 14 grudnia 2024 r. Skarżąca nie zastosowała się do ww. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i nie usunęła braku w wyznaczonym terminie, wnosząc zażalenie na zarządzenie. Jak słusznie jednak zauważył WSA, od prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego wskazującego na konieczność uiszczenia wpisu, zażalenie nie przysługuje (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r. sygn. II OZ 456/12), stąd tak wywiedzione zażalenie jest niedopuszczalne. Powyższe implikowało konieczność odrzucenia zażalenia Skarżącej na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a. Z kolei brak uiszczenia należnego wpisu od skargi, wynikającego z wezwania sądu I instancji, zobowiązał WSA do odrzucenia skargi, jako nieopłaconej, przy zastosowaniu art. 220 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu