III FZ 247/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 1343/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 lipca 2021 r. nr SKO.F/41.4/316/2021/4873 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

1. Postanowieniem z dnia 6 marca 2023 r., I SA/Gl 1343/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. L. (dalej "skarżący") na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lipca 2021 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jako podstawę orzeczenia wskazano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że w dniu 23 sierpnia 2021 r. skarżący złożył skargę na wskazaną wcześniej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 16 grudnia 2021 r. został on wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Od zarządzenia na podstawie którego dokonano wezwania skarżący złożył zażalenie, jednocześnie wnosząc o przyznanie mu prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2022 r., III FZ 54/22 oddalił wskazane wcześniej zażalenie. Rozpoznając natomiast wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 listopada 2022 r. I SPP/Gl 12/22 odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Po rozpoznaniu złożonego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 16 stycznia 2023 r. utrzymał w mocy przywołane wcześniej postanowienie. W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy, sąd pismem z dnia 18 stycznia 2018 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało odebrane przez skarżącego w dniu 6 lutego 2023 r. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Pismem z dnia 12 lutego 2023 r. poinformował, że nie zgadza się z wezwaniem. 3. W dniu 3 kwietnia 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym wskazał, że nie zgadza się w całości z zapadłym rozstrzygnięciem i zarzuca mu naruszenie prawa materialnego, procesowego, ustawowego, błędną interpretację. W jego ocenie sąd nie przeanalizował treści złożonych przez niego dowodów i dokumentów przy ustalaniu wysokości uzyskiwanego przez skarżącego wynagrodzenia. Ponadto, jeżeli sąd uznał, że załączone dokumenty nie były wystarczające do zwolnienia od kosztów, w jego ocenie, winien on ponownie, w sposób nieograniczony wzywać stronę do ich uzupełnienia. Skarżący w zażaleniu opisał również swoją sytuację materialną, która w jego ocenie świadczy o tym, że strony nie stać na ponoszenie kosztów sądowych. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie w terminie tego wezwania skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, po prawomocnym zakończeniu postępowania w zakresie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy (III SPP/Gl 12/22) prawidłowo wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 19 listopada 2021 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 lutego 2023 r. Skarżący opłaty nie uiścił, zatem słusznie sąd pierwszej instancji odrzucił złożoną skargę. Działanie sądu, wbrew stanowisku strony, nie narusza przepisów prawa. Podnoszona natomiast przez skarżącego argumentacja dotycząca jego sytuacji majątkowej nie ma znaczenia na tym etapie postępowania, gdyż była ona analizowana w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, które to postępowanie zostało prawomocnie zakończone. Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego jest postanowienie o odrzuceniu zażalenia strony, nie zaś kwestia zasadności przyznania jej prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.