III FZ 233/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. sp. z o.o. w siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 350/24, w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu C. sp. z o.o. w siedzibą w K. na decyzję Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2023 r., nr PR9.8011.7.2023.GOX w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 27 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 350/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw C. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") na decyzję Ministra Finansów z 20 grudnia 2023 r. w przedmiocie ulgi płatniczej. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia sprzeciwu było nieuzupełnienie braku formalnego sprzeciwu poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Sąd I instancji wskazał, że przesyłka sądowa zawierające wezwanie sądowe z 19 lutego 2024 r. do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej została doręczona stronie na wskazany w sprzeciwie adres w dniu 23 lutego 2024 r., zatem termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upływał 1 marca 2024 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia Sądu I instancji strona braku formalnego sprzeciwu nie uzupełniła. Pismem z 12 kwietnia 2024 r. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów art. 15 ust. 1 i 16 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 685 z późn. zm.), wskazując że powołane przepisy ustawy o KRS tworzą domniemanie powszechnej znajomości treści wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym. Biorąc pod uwagę powszechną znajomość wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym brak jest konieczności składania dokumentu zawierającego umocowanie do działania w imieniu spółki prawa handlowego, w sytuacji gdy w Krajowym Rejestrze Sądowym ujawnione zostały dane osób uprawnionych do jej reprezentowania, a ustawa o KRS, w art. 15 i 16 wskazuje, że nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. Tym samym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarządzeniem z 22 kwietnia 2024 r., Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm; dalej: "p.p.s.a.") w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Jednocześnie kolejnym zarządzeniem z 22 kwietnia 2024 r., Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS) oraz złożenie 1 odpisu zażalenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Skarżąca uzupełniła braki formalne zażalenia w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Ponadto organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu na podstawie art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wydziału wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do sprzeciwu. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga (na podstawie art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej) powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie sprzeciw dotknięty był brakiem formalnym, tj. nie zawierał jako pierwsze pismo w sprawie załączonego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS aktualny na dzień wniesienia sprzeciwu tj. 29.01.2024. lub pełny odpis KRS). Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił sprzeciw, gdyż pomimo wezwania sądu nie został uzupełniony brak formalny sprzeciwu w postaci przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki. Podkreślenia wymaga, że z akt sprawy bezspornie wynika, czego również nie kwestionuje sama skarżąca w sporządzonym środku zaskarżenia, że została prawidłowo wezwana do uzupełnienia ww. braków. Skarżąca wskazuje, iż nie miała obowiązku przedkładać wydruku z KRS, gdyż w Krajowym Rejestrze Sądowym ujawnione zostały dane osób uprawnionych do jej reprezentowania, czego Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela, albowiem Spółka winna przestrzegać wskazań z art. 46 p.p.s.a. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.