III FZ 154/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 973/18, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2018 r., nr SKO Gd/2356/18 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 3 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 973/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A. M., zwanego dalej "Skarżącym", z dnia 9 listopada 2023 r., na zarządzenie tego Sądu z 16 października 2023 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie zarzucając, że zaskarżone postanowienie rażąco narusza interes obywatelski i społeczny i powoduje utratę zaufania do władzy publicznej. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej zwana "p.p.s.a.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, do których należy m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). W sytuacji gdy zażalenie obarczone jest brakami, sąd wzywa stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia. Wniesione przez Skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 3 stycznia 2024 r. zawierało brak formalny, ponieważ Skarżący nie podpisał zażalenia. W związku z tym, zarządzeniem z 2 lutego 2024 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, w terminie 7 dni, pouczając jednocześnie o skutkach procesowych niewykonania wezwania w terminie. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostało awizowane po raz pierwszy 8 lutego 2024 r. i odebrane przez Skarżącego w placówce pocztowej 23 lutego 2024 r. Nie ulega bowiem wątpliwości, że przesyłka zawierająca odpis ww. wezwania błędnie została wydana Skarżącemu po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. Skoro pierwsza awizacja przesyłki zawierającej odpis wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia miała miejsce 8 lutego 2024 r., to czternastodniowy termin, w którym przesyłka ta mogła zostać odebrana przez adresata, upłynął 22 lutego 2024 r. i z upływem tego dnia nastąpił z mocy prawa skutek w postaci uznania przesyłki za doręczoną. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie wynikająca z art. 73 § 4 p.p.s.a. fikcja prawna wcześniejszego doręczenia. W tym zakresie jej skutki nie przestają wywoływać konsekwencji prawnych późniejszego doręczenia przesyłki (por. postanowienie NSA z 7 września 2023 r., sygn. akt III FZ 388/23 i cyt. tam orzecznictwo; CBOSA). Innymi słowy, późniejsze odebranie pisma, a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, w okolicznościach niniejszej sprawy do doręczenia przesyłki doszło w trybie fikcji prawnej doręczenia 22 lutego 2024 r., a termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upłynął 29 lutego 2024 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia, co oznacza, że zażalenie podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.