III FSK 605/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku D. W. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2023/23 w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 października 2018 r. nr 1401-IEW-1.4123.48.2018.EW w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia odmówić zawieszenia postępowania.

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2023/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. W. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 18 października 2018 r., w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. W skardze kasacyjnej wniesionej od zapadłego orzeczenia Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania i skierowanie: pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz pytania prawnego do składu 7 sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o zawieszenie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnoszone przez Skarżącego okoliczności nie uzasadniają zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Po pierwsze, żadna z tych okoliczności nie stanowi przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 124 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Po drugie, żadna z nich nie stanowi bezpośredniej przeszkody do rozpoznania tej sprawy. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że aby móc zastosować art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., między daną sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (zob. postanowienia NSA: z 28 lutego 2012 r., I GZ 27/12; z 6 marca 2012 r., II OSK 304/12; a także wyroki NSA: z 15 września 2017 r.). Związek między postępowaniami, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., powinien być realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni (postanowienie NSA z 23 października 2008 r., II GZ 249/08). Należy też podkreślić, że art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznaje sądowi administracyjnemu uprawnienie do fakultatywnego wstrzymania toku postępowania sądowoadministracyjnego, z uwagi na wystąpienie opisanych w tym przepisie okoliczności. Poprzez użycie zwrotu "sąd może", ustawodawca pozostawił do oceny sądu, czy w okolicznościach faktycznych danej sprawy uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowego, czy też nie. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że wstrzymywanie biegu postępowania sądowego jest nieuzasadnione. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 7 P.p.s.a., sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.