II SO/Sz 4/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinie o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinie a Starostą Powiatu Gryfickiego w sprawie z wniosku o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej postanawia: I stwierdzić niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie II sprawę przekazać do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w S. wnioskiem z dnia 1 kwietnia 2021 r., na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 19560 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), wystąpił do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w S. a Starostą Powiatu G. w sprawie zainicjowanej wnioskiem E. J. o wyłączenie z produkcji rolnej gruntów działki ewid. Nr [...] z obr. L. , gmina G., ewidencyjnie opisanych jako LzIII i LzV. Z uzasadnienia wniosku wynika, że Starosta Powiatu G. uznał się niewłaściwym w tej sprawie i przekazał wniosek strony do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w S. , który również neguje swoją właściwość w zakresie rozpoznania wniosku, twierdząc, że użytki gruntowe objęte wnioskiem o wyłączenie z produkcji rolnej nie są gruntem leśnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co nastepuje: Przedmiotem wniosku jest rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w S. a Starostą Powiatu G. w indywidualnej sprawie z wniosku strony o wyłączenie gruntów produkcji rolnej położonych na terenie gminy G.. Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kwestię właściwości rzeczowej Naczelnego Sądu Administracyjnego reguluje przepis art. 15 p.p.s.a. Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Sąd ten rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a., to jest spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Jak wynika z powyższego, wojewódzkie sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania wniosków o rozstrzygnięcie sporów kompetencyjnych, ani też sporów o właściwość, gdyż spory takie rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał swą niewłaściwość (pkt I postanowienia) i na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., w pkt II, przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, według właściwości.