II SO/Sz 1/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o wymierzenie grzywny Zachodniopomorskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Szczecinie za nieprzekazanie odpowiedzi na skargę postanawia: oddalić wniosek

Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2024 r., W. S. (dalej jako: "wnioskodawca"), wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, z wnioskiem o wymierzenie Zachodniopomorskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Szczecinie grzywny, stosownie do art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zdaniem wnioskodawcy organ nie wypełnił obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. i nie przesłał do Sądu odpowiedzi na skargę w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Sz 974/23. Według wnioskodawcy nie można uznać za odpowiedź na skargę pisma organu z dnia 22 listopada 2023 r., nr WOA.7722.94.2023.MM, bowiem warunkiem koniecznym i zarazem formalnym, pozwalającym przyjąć, że pismo stanowi odpowiedź na skargę jest odniesienie się w nim do poszczególnych, zgłoszonych w skardze zarzutów, których to obowiązków nie dopełnił organ w powołanym piśmie. W odpowiedzi na wniosek udzielonej pismem z dnia 9 lutego 2024 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że pismem z dnia 23 października 2023 r. (złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP), W. S. wniósł skargę na postanowienie ww. organu z dnia 6 września 2023 r., nr WOA.7722.94.2023.MM. Następnie organ wraz z pismami z dnia 22 listopada 2023 r., nr WOA.7722.94.2023.MG, przekazał do Sądu, za pośrednictwem ePUAP, skargę W. S. wraz z odpowiedzią na skargę. Z urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) wynika, że ww. pisma zostały skutecznie doręczone na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu w dniu 22 listopada 2023 r. Z kolei akta sprawy, prowadzone w formie papierowej, zostały przekazane do Sądu osobiście przez pracownika organu w dniu 22 listopada 2023 r. Odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 6 września 2023 r. przedstawiono wyczerpującą merytoryczną argumentację i uzasadnienie prawne w zakresie, o którym mowa w przedłożonej skardze, wobec czego wniesiono o jej oddalenie. Podsumowując organ stwierdził, że przedmiotowy wniosek o ukaranie organu grzywną należy uznać za bezzasadny, bowiem organ dochował 30 – dniowego terminu przekazania skargi do Sądu, wraz ze stosowną odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi sprawy, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a). W myśl art. 49a p.p.s.a. Sąd potwierdza wniesienie pisma w formie dokumentu elektronicznego do swojej elektronicznej skrzynki podawczej przez przesłanie urzędowego poświadczenia odbioru w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny. Stosownie zaś do art. 54 § 2 zd. 1 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że organ, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga, jest bezwzględnie obowiązany przekazać skargę sądowi, wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 30 dni do dnia otrzymania skargi. Instytucja wymierzenia organowi grzywny, w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków, w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonanie tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1702/17, publ. na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 wskazano, że grzywna z art. 55 § 1 P.p.s.a. ma mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Podkreślić należy, że choć przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, a nie do organu administracji publicznej, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od dokonania przez organ czynności wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwianie albo utrudnianie realizacji tego prawa. Powołane przepisy pozwalają sądowi na wymierzenie grzywny po spełnieniu łącznie dwóch warunków, tj. złożenia przez stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz stwierdzenia uchybienia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Odnosząc się do stanowiska wnioskodawcy wyjaśnić należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje sankcji za złożenie niezgodnej z oczekiwaniami strony odpowiedzi na skargę. Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że przywołane przepisy nie przewidują szczególnych wymagań dla pisma stanowiącego odpowiedź na skargę. Brak jest regulacji, która nakładałaby na organ obowiązek odniesienia się do poszczególnych, podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów sformułowanych w skardze. Należy zatem przyjąć, ze odpowiedź powinna spełniać ogólne wymagania dla pisma procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wymienione w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że w tym przypadku Sąd nie ocenia treści i argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę. Sąd rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny bada jedynie terminowość wykonania przez organ wskazanych powyżej obowiązków. Skutki w postaci możliwości nałożenia grzywny wiąże jedynie z nieprzekazaniem skargi do sądu we wskazanym trzydziestodniowym terminie (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że skarga W. S. na postanowienie z dnia 6 września 2023 r. nr WOA.7722.94.2023.MM wpłynęła do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 23 października 2023 r., jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (k.5 akt sądowych sprawy o sygn. II SA/Sz 974/23). W tej sytuacji organ był zobligowany do przekazania Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w terminie do dnia 22 listopada 2023 r. Skarga z dnia 23 października 2023 r. została przekazana drogą elektroniczną do Sądu w dniu 22 listopada 2023 r. wraz z pismem przewodnim z dnia 22 listopada 2023 r. nr WOA.7722.94.2023.MM (k. 9 akt sądowych o sygn. II SA/Sz 974/23). Z kolei odpowiedź na skargę z dnia 22 listopada 2023 r. nr WOA.7722.94.2023.MM wraz z aktami administracyjnymi sprawy wpłynęły do Sądu w dniu 22 listopada 2023 r., jak wynika z prezentaty Sądu (k. 18 akt sądowych o sygn. II SA/Sz 974/23). Przy czym pismo stanowiące odpowiedź na skargę spełnia wymogi, o których była mowa wyżej. Stwierdzić zatem należy, że organ przekazał skargę z dnia 23 października 2023 r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w zakreślonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. terminie. Mając powyższe na względzie oraz wobec wypełnienia przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do wymierzenia wnioskowanej organowi grzywny, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.