II SO/Po 14/23

Dnia 15 lutego 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2024 roku sprawy z wniosku A. A. o wymierzenie grzywny Radzie Miasta w przedmiocie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia 28 marca 2023 r. A. A. (zwany dalej "wnioskodawcą") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie Radzie Miasta (zwanej dalej "Radą") grzywny z tytułu nieprzekazania jego skargi na naruszenie praworządności i zasad współżycia społecznego w rozpoznawaniu skargi na Burmistrza Miasta C.. Wnioskodawca podniósł, że w piśmie z dnia 20 lutego 2023 r. złożył skargę, której przedmiot opisano w poprzednim zdaniu. Skarga ta wpłynęła do Urzędu Miejskiego w C. w dniu 20 lutego 2023 r., co potwierdza także prezentata na skardze. Dowiedziawszy się, że skarga nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnioskodawca postanowił wystąpić z wnioskiem o ukaranie Rady grzywną, a także zwolnienie go z kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną Rada, reprezentowana przez pełnomocnika – r. pr. D. T. – wniosła o jego oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi Rada wskazała, że jest ona organem kolegialnym i podejmuje wszelkie decyzje na sesjach. Organizację pracy Rady reguluje Statut Gminy Miejskiej w C.. Skarga wnioskodawcy wpłynęła po terminie do składania projektów uchwał pod obrady na sesję Rady. Nie było więc czasu podać do publicznej wiadomości projektu uchwały w przedmiocie rozpoznania tejże skargi. Wnioskodawca ponadto podniósł wiele ważkich problemów, co także wpłynęło na wydłużenie czasu w przekazaniu skargi. Rada wskazała, że nieznacznie przekroczyła czas, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Poza tym organizacja pracy Rady nie pozwoliła na terminowość realizacji obowiązku. Sprawę skargi wnioskodawcy trzeba było przesunąć na następną sesję rady w dniu 27 marca 2023 r. Ze względu na dwukrotne zarejestrowanie wniosku o wymierzenie grzywny Radzie, Sąd prowadził dwie sprawy o sygn. akt II SO/Po 7/23 oraz II SO/Po 14/23. Obydwie dotyczą tej samej sprawy. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2024 r. o sygn. akt II SO/Po 7/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozstrzygnął niniejszą sprawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.: "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe". W myśl § 2 zacytowanego przepisu, umorzenie następuje w drodze postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Niniejsza sprawa została wywołana wnioskiem wnioskodawcy o wymierzenie Radzie grzywny z tytułu niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę w sprawie głównej, zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Po 279/23. Sąd omyłkowo zarejestrował tę samą sprawę dwukrotnie. Sprawa została rozstrzygnięta już postanowieniem tut. Sądu z dnia 14 lutego 2024 r. o sygn. akt II SO/Po 7/23. Oznacza to, że niniejsza sprawa stała się bezprzedmiotowa, ponieważ przedmiot sprawy zniknął z uwagi na zapadłe rozstrzygnięcie. Gdyby Sąd wydał kolejne orzeczenie, naraziłby się na błąd polegający na podwójnym rozpoznaniu tej samej sprawy, co jest niedopuszczalne – zob. art. 183 § 2 pkt 3 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja, w której w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym. Oznacza to, że mowa jest o przypadku wydania orzeczenia przez sąd w sprawie wcześniej wszczętej, które nie jest prawomocne przy orzekaniu przez ten sąd w sprawie wszczętej w drugiej kolejności (zob. wyrok NSA z dnia 22 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 1431/17, LEX nr 3185702). Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o konieczności umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o czym orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 161 § 2 p.p.s.a. Sprawa nieopłaconej pomocy prawnej zostanie rozpoznana w osobnym orzeczeniu wydanym przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.