II SO/Go 15/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.N. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej za nieprzekazanie skargi do sądu (art. 55 § 1 p.p.s.a.) postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

M.N. złożył do Sądu wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej za nieprzekazanie do sądu jego skargi na decyzję w/w organu z [...] czerwca 2026 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W dniu 15 września 2026 r. do Sądu wpłynęło pismo wnioskodawcy, w którym cofnął złożony uprzednio wniosek i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. W myśl natomiast art. 64 § 1 wniosek składa się bezpośrednio do sądu. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Według art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazany przepis art. 60 p.p.s.a. wyraża zasadę dyspozycyjności, w myśl której stronom postępowania sądowego przysługuje uprawnienie do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Warszawa 2016, do art. 60). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie żadna z przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez M.N. wniosku o wymierzenie organowi grzywny nie zachodzi, stąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.