II SAB/Wr 1583/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie wydania zaświadczenia o milczącym przyjęciu wniosku postanawia: odrzucić skargę.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 26 czerwca 2025 r. (sygn. akt II SA/Wr 717/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – po rozpatrzeniu sprawy ze skargi A. O. (dalej: skarżący) – uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: Kolegium, organ) z dnia 6 sierpnia 2024 r. (nr SKO 4121.135.2024) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o milczącym przyjęciu wniosku oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji (pkt I), a także zasądził od tego organu na rzecz strony skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II). W skardze z dnia 13 grudnia 2025 r. skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu w wykonaniu obowiązku wskazanego w pkt I i II ww. wyroku z dnia 26 czerwca 2025 r. (sygn. akt II SA/Wr 717/24); wymierzenie organowi grzywny; zasądzenie na rzecz skarżącego połowy określonej w art. 154 § 7 p.p.s.a. kwoty z uwagi na poniesione straty; jak również orzeczenie przez Sąd o istnieniu obowiązku wydania zaświadczenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów sądowych. Sądowi z urzędu jest wiadomym, iż skarżący złożył również skargę na niewykonanie wyroku II SA/Wr 717/24, która postanowieniem tut. Sądu z dnia 30 października 2025 r. (sygn. akt II SA/Wr 754/25) została odrzucona. W złożonej wówczas odpowiedzi na skargę Kolegium wyjaśniło, że wydany w sprawie II SA/Wr 717/24 wyrok wraz z akta sprawy otrzymało w dniu 29 września 2025 r. Następnie, w dniu 1 października 2025 r. zwróciło organowi I instancji akta, zaś w dniu 30 września 2025 r. zwróciło się do skarżącego o podanie numeru rachunku bankowego, na który Kolegium mogłoby przekazać kwotę z tytułu zasądzonych kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd w każdej sprawie bada w pierwszej kolejności z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wskazanych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143. zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 8 powołanej ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, czyli także w sprawach, w których organ administracji zobowiązany jest do wydania decyzji. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowo przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności. W niniejszej sprawie, co należy podkreślić, przywołanym wyrokiem tut. Sądu z dnia 26 czerwca 2025 r. (sygn. akt II SA/Wr 717/24), uchylono zarówno zaskarżone postanowienie Kolegium, jak też poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. W tej sytuacji, jak stanowi art. 286 § 1 p.p.s.a., po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie, akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, zaś termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia (§ 2). W analizowanej jednak sprawie, wobec wskazanej treści rozstrzygnięcia tut. Sądu, akta administracyjne wraz z prawomocnym wyrokiem zostały przekazane przez Kolegium organowi pierwszej instancji, który był zobowiązany do ponownego załatwienia sprawy w uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w tym wyroku. Z przekazanego stanowiska Kolegium do sprawy II SA/Wr 754/25 wynika, że w dniu 1 października 2025 r. akta sprawy zostały przekazane organowi pierwszej instancji celem wykonania wyroku z dnia 26 czerwca 2025 r. Sąd wskazuje ponadto, że niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania nie może stanowić bezczynności organu administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 154/08). Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, mogący stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Go 1136/17; a także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 645/20). W tej sytuacji, skoro organ nie prowadzi wskazanego w skardze postępowania, należy uznać, że w rozpatrywanym przypadku wystąpił brak sprawy administracyjnej, której organ - pomimo prawnego obowiązku - na żądanie strony nie załatwia w przepisanej formie i terminie. Z kolei brak sprawy administracyjnej powoduje, że nie istnieje przedmiot orzekania przez Sąd, co czyni skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Sąd rozstrzygnął jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a.