II SAB/Wa 772/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu skargi z dnia [...] listopada 2020 r. postanawia: odrzucić skargę.

J. O. (dalej: "skarżący"), pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu jego skargi z dnia [...] listopada 2020 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.. W treści ww. pisma skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności oraz wskazał, że pomimo upływu 30 dni, nie otrzymał odpowiedzi na ww. pismo z dnia [...] listopada 2020 r. W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o jej odrzucenie. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dowodu złożenia ponaglenia (na niezałatwienie sprawy z wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2020 r.) w trybie art. 37 k.p.a. W odpowiedzi, pismem z dnia 5 marca 2021 r. skarżący oświadczył, że nie złożył ponaglenia do UODO na niezałatwienie sprawy z wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. nr 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżąca przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego. Jak stanowi wskazany powyżej przepis, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania do sądu administracyjnego, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie wniósł ponaglenia, co z resztą sam przyznaje w piśmie z dnia 5 marca 2021 r. Tymczasem warunkiem wniesienia skargi jest uprzednie skorzystanie z uprawnień przysługujących mu na podstawie przepisów Kodeksu prawa administracyjnego. Skoro zatem skarżący wniósł bezpośrednio skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Powyższe nie zamyka jednak skarżącemu możliwości wniesienia "ponaglenia" w opisanym powyżej trybie, do organu, a następnie po wyczerpaniu środków zaskarżenia przewidzianych przepisami Kodeksu prawa administracyjnego – skargi na bezczynność. Wobec powyższego należy uznać, że skarga J. O. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przez skarżącą trybu wniesienia skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.