II SAB/Wa 616/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Joanna Kube, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2025 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Komendant Miejski Policji w [...] dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Komendanta Miejskiego Policji w [...] na rzecz J. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący, zwany dalej "Wnioskodawcą", zarzucił Komendantowi Miejskiemu Policji w [...], zwanemu dalej "organem", bezczynność przy rozpatrywaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej - sformułowanego w piśmie z [...] czerwca 2024 r. W skardze zarzucono organowi naruszenie: - art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej - poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, - art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o informacji", w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że informację, której nie udostępniono w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, udostępnia się na wniosek - poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. Wniesiono o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku. W uzasadnieniu skargi wskazano: - [...] czerwca 2024 r. Wnioskodawca wystąpił do organu o przesłanie zwrotnie mailem projektu organizacji ruchu dla terenu Komisariatu Komendy Miejskiej w [...] przy al. [...], zwanego dalej "Komisariatem"; żądany dokument określany będzie mianem "projekt"; następnego dnia Wnioskodawca otrzymał potwierdzenie odczytania wiadomości, - termin na udostępnienie informacji upłynął [...] lipca 2024 r., - w wynikającym z przepisów terminie organ nie przesłał informacji, o którą wnioskowano, - organ jest podmiotowo zobowiązany do udzielania informacji publicznej; [...] jest miastem na prawach powiatu: komendant miejski Policji jest więc "komendantem powiatowym" – jednostką, mogącą być stroną postępowania w sprawie o bezczynność, - organ jest odpowiedzialny za zarządzanie terenami podległych mu jednostek, - zakres wniosku obejmuje informację publiczną, jaką jest organizacja ruchu na terenie Komisariatu - na zarządzanej przez organ drodze wewnętrznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Załączono skierowane do Wnioskodawcy pismo – datowane [...] lipca 2024 r. – gdzie wskazano: - nie ma podstaw do uznania korespondencji z [...] czerwca 2024 r. za wniosek o udostępnienie informacji publicznej, - zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o informacji, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem – chyba, że środki techniczne, którymi dysponuje obowiązany do udostępnienia podmiot, na to nie pozwalają, - wniosek nie zawierał wskazania, o jaki dokładnie dokument wystąpiono; w dyspozycji organu nie ma bowiem dokumentu o przytoczonej we wniosku nazwie: "Projekt organizacji ruchu dla terenu Komendy Miejskiej w [...] przy al. [...]"; organizacja ruchu drogowego na terenie Komendy Miejskiej w [...] ulegała wprawdzie zmianom, jednakże nie wprowadzano ich również dokumentem zwanym "Projektem (...)", - zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2013 r. (sygn. akt I PPS 7/13), "nie można uznać za prawidłowy wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w którym wnioskodawca nie wskazuje konkretnie określonej informacji, lecz czyni to bardzo ogólnie (...). Wnioski tak sformułowane nie są żądaniem udostępnienia informacji publicznej i nie mogą być prawidłowo rozpoznane ze względu na nieokreślony zakres żądania. (...)", - z uwagi na to, korespondencję z [...] czerwca 2024 r. potraktowano jako podanie - zgodnie z art. 63 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a."; wedle tego przepisu, podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu; podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej; jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania; zgodnie z art. 63 § 2 K.p.a., w podaniu należy zawrzeć co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres - również w przypadku złożenia podania w postaci elektronicznej - i żądanie oraz czynić zadość innym, ustalonym w przepisach szczególnych wymaganiom, - zgodnie natomiast z art. 35 § 3 i 3a K.p.a., załatwienie wymagającej postępowania wyjaśniającego sprawy powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania; załatwienie sprawy w postępowaniu uproszczonym powinno nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania. W dodatkowym piśmie procesowym (k. 116) Wnioskodawca wywodził, że udzielona przez organ odpowiedź – informacja, że nie dysponuje projektem - nie jest zgodna ze stanem rzeczywistym, co potwierdza przedłożony do akt dokument - zawiadomienie z Komendy Powiatowej Policji w [...] z [...] października 2024 r., zwane dalej "zawiadomieniem" (k. 119). Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm). Sąd zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej – w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje on czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów nie podjęto określonego rozstrzygnięcia lub nie wykonano czynności - w szczególności, czy jest to następstwem zawinionej lub nie- opieszałości organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w ciągu 14 dni. W terminie tym obowiązany do udzielenia informacji powiadamia wnioskodawcę o ewentualnym braku możliwości jej przekazania w danym czasie oraz wskazuje, kiedy ją udostępni – nie później jednak niż po dwu miesiącach od wpływu wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o informacji). Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy o informacji). W judykaturze ukształtował się pogląd, że – gdy żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy w istocie objętej pojęciem publiczna, bądź obowiązany podmiot nie dysponuje w ogóle daną informacją – powiadamia się o tym wnioskodawcę pismem (tak: wyrok NSA z 11 grudnia 2002 r., o sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33). Spory w danym zakresie rozstrzyga zaś sąd administracyjny - w razie wniesienia skargi na bezczynność podmiotu, od którego żądano informacji. W rozpatrywanej sprawie organ – w piśmie załączonym do odpowiedzi na skargę - prezentował stanowisko, że żądanie Wnioskodawcy - datowane [...] czerwca 2024 r. - nie stanowiło wniosku o udostępnienie informacji publicznej – rozpatrywanego w trybie ustawy o informacji – w terminach tam zakreślonych. Poglądu tego nie można podzielić mimo, że w treści podania nie przywołano przepisów ustawy o informacji ani też nie wskazano wprost, jakoby żądanie wniesiono w trybie przepisów dotyczących udostępniania informacji publicznej. Charakter pisma wynikał bowiem z samej jego treści jednoznacznie. Wnioskodawca domagał się udostępnienia określonego dokumentu, sporządzanego w świetle reguł przepisów dotyczących ruchu drogowego, co do konkretnego obszaru - terenu Komendy. Wystarczająco precyzyjnie wskazano więc, co jest przedmiotem żądania - dokument o określonym charakterze, dotyczący konkretnej kwestii (projekt) oraz oczekiwaną formę jego realizacji - przesłanie na adres e-mail dokumentu w wersji elektronicznej. Wniosek nie był wiec ogólnikowy - w rozumieniu ocen wyrażonych w powołanym przez organ orzeczeniu Sądu. Nie mógł być też procedowany w myśl reguł ogólnych K.p.a. - wedle przewidzianych tam terminów oraz rygorów wnoszenia podań. Podlegał bowiem rozpatrzeniu wedle regulacji szczególnej. W takich realiach nie budzi wątpliwości, że - na dzień wniesienia skargi - organ – jako należący do obowiązanych udostępniać informację publiczną - pozostawał w bezczynności. Wobec bowiem wpływu w dniu [...] czerwca wniosku, datowanego [...] czerwca 2024 r., gdzie żądano określonej informacji publicznej (wersji elektronicznej projektu) - nie udzielono żadnej odpowiedzi z zachowaniem terminu, wskazanego w art. 13 ust. 1 ustawy o informacji (pierwszy dzień roboczy po upływie 14 dni – [...] nie zaś [...] lipca 2024 r., jak w skardze) ani też nie wydano decyzji o odmowie udostępnienia informacji. Odpowiedź - wobec żądania Wnioskodawcy – organ opatrzył datą [...] lipca 2024 r. W danym piśmie wskazano, że organ nie dysponuje żądaną informacją, co należy potraktować za realizację wniosku. Poza oceną Sądu w mniejszej sprawie musi pozostać natomiast podniesione w dodatkowym piśmie Wnioskodawcy zagadnienie, czy kwestionuje on treść udzielonej informacji publicznej. Była nią tu wiadomość, że organ nie ma wiedzy o posiadaniu określonego dokumentu. Ocena, czy udostępniona informacja jest zgodna ze stanem rzeczywistym wykracza poza granicę kompetencji sądów administracyjnych. Sąd nie zobowiązał więc organu do realizacji wniosku (wedle żądania skargi). Wnioskodawcę poinformowano bowiem, że organ żądaną informacją nie dysponuje. Nie wyłączę to prawa Wnioskodawcy do wystąpienia z ponownym wnioskiem o udostępnienie bardziej szczegółowo opisanego dokumentu – np. wedle danych z zawiadomienia. Bezczynność organu nie miała charakteru intencjonalnego. Bezpośrednio po wpływie skargi do organu podjęto czynności w sprawie - udzielono odpowiedzi na wniosek. Przekroczenie terminu nie było przy tym znaczne, zaś stan bezczynności ustał bezpośrednio po wniesieniu skargi. Organ błędnie także przyjmował, że w sprawie znajdują zastosowanie terminy procedowania, wynikające bezpośrednio z K.p.a. nie zaś z ustawy o informacji. Okoliczność ta, jakkolwiek nie uwalnia z zarzutu bezczynności, ma jednak znaczenie w kontekście oceny jej zakresu. Uzasadnia przyjęcie, że nie ma ona charakteru rażącego naruszenia prawa. Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1-2 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania rozstrzygnięto w pkt 3 sentencji - w myśl art. 200 powyższej ustawy. Poniesione koszty stanowił wpis od skargi.