II SAB/Op 55/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego w przedmiocie rozpatrzenia prośby o zarejestrowanie umowy sprzedaży pojazdu postanawia odrzucić skargę.

M. P. (zwany dalej także: "skarżącym") wniósł pismem z 3 sierpnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Starostę Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego (zwanego dalej: "organem"), w przedmiocie rozpatrzenia prośby o zarejestrowanie umowy sprzedaży pojazdu. W skardze M. P. domagał się stwierdzenia, że organ dopuścił się przewlekłego postępowania, zarzucił 24-letnią zwłokę w rozpatrzeniu jego wniosku z 19 lutego 1998 r. o zarejestrowanie umowy sprzedaży samochodu osobowego [...] w sprawie [...] i orzeczenia: - że organ dopuścił się przewlekłego postępowania, - stwierdzenia, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - przyznania skarżącemu kwoty pieniężnej w wysokości 30.000 zł, - zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, z uwagi na brak środków finansowych. Uzasadniając skargę M. P. podniósł, że 19 lutego 1998 r. złożył prośbę o wyrejestrowanie samochodu osobowego z powodu sprzedaży. Pomimo prośby, organ - w ocenie skarżącego - nie rozpoznał tej prośby przez ponad 20 lat. Podniósł, że dopiero interwencja Wojewody Opolskiego z 25 listopada 2021 r., znak: [...] spowodowała, że organ 29 listopada 2021 r. rozpatrzył prośbę i wyrejestrował pojazd. Przedmiotowa skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SAB/Op 55/22. Z kolei, wobec sformułowanego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 54/22. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 7 września 2022 r. skarżący został wezwany do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem skargi do tut. Sądu wyczerpał tryb z art. 37 K.p.a. i w tym celu o nadesłanie kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Skarżący odpowiedział na wezwanie pismem z 14 września 2022 r. (k-20 akt sądowych o sygn. II SAB/Op 55/22). Stwierdził w nim, że z powodu limitu bagażu 35 kg, nie mógł żądać dokumentów z PUP K., a za pośrednictwem Dyrektora PUP przesyłał do Wojewody Opolskiego ponaglenia, na skutek którego Starosta wyrejestrował pojazd. Ponadto, skarżący wniósł o polecenie organowi przesłania ww. ponagleń. Prawomocnym postanowieniem z 21 listopada 2022 r., sygn. akt II SPP/Op 54/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił skarżącemu prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z poźn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", z powodu oczywistej bezzasadności skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000, ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." - stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 K.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W przypadku zatem skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Z treści cytowanego art. 53 § 2b P.p.s.a. wynika także, że uprzednie złożenie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu, wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z przepisem art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa się do ich uzupełnienia. Wobec tego, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wykazanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem wniósł ponaglenie do właściwego organu i w tym celu nadesłanie kopii ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął 21 września 2022 r., wobec doręczenia wezwania w podanej przedmiocie - 14 września 2022 r. Skarżący nie wykazał jednak, aby skorzystał z opisanego wyżej trybu i złożył ponaglenie, o jakim mowa w art. 37 K.p.a. Skarżący nie wykonał też wezwania Sądu o nadesłanie wymaganego ponaglenia. Nie przesłał kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi. W piśmie z 14 września 2022 r. wskazał jedynie, że składał za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w K. ponaglenie, które zostało następnie skierowane do Wojewody Opolskiego. Skarżący nie sprecyzował jednakże, jakiego postępowania ponaglenie te konkretnie dotyczy, a wręcz powstały dodatkowe wątpliwości skoro w niniejszej sprawie skarży przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskielskiego. Wynika z tego, że ponaglenie było skierowane do innego organu niż skarżony w niniejszej sprawie. Dodatkowo dostrzec trzeba, że samo pismo z 14 września 2022 r. przedłożone na żądanie Sądu, takim ponagleniem też nie jest. Podkreślić przy tym należy, że rolą Sądu nie jest prowadzenie postępowania wyjaśniającego i zwracanie się w tym celu do organów o sprecyzowanie czy skarżący ponaglenie przed wniesieniem skargi. To na skarżącym ciąży obowiązek dopełnienia wszystkich wymogów skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 P.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Skarga M. P., jako niedopuszczalna, podlega zatem odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.